مقایسه اثربخشی گروه‌درمانی شناختی–رفتاری کلاسیک و گروه‌درمانی روان‌نمایشگری شناختی–رفتاری بر هیجان‌های منفی در بیماران مبتلا به اختلال برگشت اسید معده به مری

چکیده

هدف این پژوهش مقایسه اثربخشی دو رویکرد درمانی گروه‌درمانی شناختی–رفتاری کلاسیک و روان‌نمایشگری شناختی–رفتاری بر کاهش هیجان‌های منفی در بیماران مبتلا به GERD بود. این مطالعه نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون و گروه کنترل بر روی ۴۵ بیمار مبتلا به GERD مزمن مراجعه‌کننده به مطب‌های تخصصی گوارش شهر کرمان در سال ۱۴۰۳ انجام شد که به‌صورت هدفمند انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه مداخله و یک گروه کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) جایگزین شدند؛ گروه‌ها شامل درمان شناختی–رفتاری کلاسیک (۸ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای)، درمان روان‌نمایشگری شناختی–رفتاری (۱۲ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای) و گروه کنترل بودند و داده‌ها با استفاده از مقیاس GSAS و مقیاس DASS-21 گردآوری و با تحلیل کوواریانس چندمتغیری در نرم‌افزار SPSS نسخه 26 تحلیل شد. نتایج MANCOVA نشان داد اثر کلی مداخله بر هیجان‌های منفی معنادار است (Wilks’ Lambda=0.224, F=13.72, p<0.001, η²=0.527) و هر دو درمان موجب کاهش معنادار افسردگی (F=21.00, p<0.001, η²=0.519)، اضطراب (F=13.39, p<0.001, η²=0.407) و استرس (F=13.11, p<0.001, η²=0.402) نسبت به گروه کنترل شدند؛ آزمون بونفرونی نشان داد CCBT در کاهش افسردگی و اضطراب اثربخش‌تر از CBPGT است، درحالی‌که هر دو درمان در کاهش استرس اثربخشی مشابه داشتند. هر دو رویکرد درمانی موجب بهبود معنادار وضعیت هیجانی بیماران GERD شدند، با برتری نسبی درمان شناختی–رفتاری کلاسیک در کاهش افسردگی و اضطراب.