سازگاری زناشویی از منظر توانمندسازی شناختی: بررسی اثربخشی بسته آموزشی هوش متبلور ماهر

چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی بسته آموزشی مبتنی بر توانمندسازی شناختی «هوش متبلور ماهر» بر سازگاری زناشویی زوجین بود. پژوهش با رویکرد نیمه‌آزمایشی و با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری همراه با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل زوجین دارای مشکلات ارتباطی مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره بنیاد شهید شهر تهران در سال‌های 1402–1403 بود. نمونه پژوهش 40 زوج بودند که به‌صورت در دسترس و هدفمند انتخاب و سپس به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه سازگاری زناشویی اسپنیر بود. مداخله آموزشی در قالب 17 جلسه گروهی 90 دقیقه‌ای بر اساس بسته هوش متبلور ماهر اجرا شد و گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر تحلیل شدند. نتایج تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر نشان داد که اثر تعامل زمان و گروه در نمره کل سازگاری زناشویی و تمامی زیرمقیاس‌ها معنادار است (P<0.001). آزمون تعقیبی بونفرنی نشان داد تفاوت معناداری بین پیش‌آزمون با پس‌آزمون و پیگیری وجود دارد، در حالی که بین پس‌آزمون و پیگیری تفاوت معناداری مشاهده نشد که بیانگر پایداری اثر مداخله است. بسته آموزشی هوش متبلور ماهر می‌تواند به‌عنوان یک مداخله چندبعدی و بومی، نقش مؤثری در ارتقای سازگاری زناشویی و تثبیت الگوهای تعامل سازگارانه زوجین ایفا کند.