پیش بینی معناداری زندگی بر اساس ذهن آگاهی وانعطافپذیری کنشی در دانشجویان متاهل

چکیده

هدف پژوهش حاضر، بررسی قدرت پیش‌بینی معناداری زندگی بر اساس ذهن‌آگاهی و انعطاف‌پذیری کنشی در دانشجویان متأهل بود. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود که بر روی 267 نفر از دانشجویان زن متأهل دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن در سال تحصیلی 1404–1405 انجام شد . نمونه‌گیری به روش در دسترس صورت گرفت. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه معنای زندگی استگر و همکاران (2006)، مقیاس انعطاف‌پذیری کنشی کانر و دیویدسون (2003) و فرم کوتاه پرسشنامه ذهن‌آگاهی فرایبورگ (2006) بود. داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه گام‌به‌گام مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بین ذهن‌آگاهی و انعطاف‌پذیری کنشی با معناداری زندگی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (p<0.01). تحلیل رگرسیون گام‌به‌گام نشان داد که انعطاف‌پذیری کنشی به‌تنهایی توانست 32 درصد از واریانس معناداری زندگی را تبیین کند، در حالی که با ورود ذهن‌آگاهی به مدل، این مقدار به 44 درصد افزایش یافت. ضرایب بتای استاندارد نشان داد که انعطاف‌پذیری کنشی قوی‌ترین پیش‌بین معناداری زندگی است و ذهن‌آگاهی نیز سهم معناداری در پیش‌بینی این متغیر دارد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که ذهن‌آگاهی و انعطاف‌پذیری کنشی نقش مهمی در ارتقاء معناداری زندگی دانشجویان متأهل دارند و تقویت این متغیرها می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی فردی و زناشویی منجر شود.