نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 3 پیاپی 12 2025 12 24 Effectiveness of Emotion-Focused Therapy on Adaptation and Interpersonal Forgiveness among Divorced Women اثربخشی درمان هیجان مدار بر سازگاری و بخشودگی بین فردی زنان مطلقه 1 16 10.61838/jhpbd.102 FA فاطمه سادات سیادتی گروه روانشناسی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلام شهر، ایران زهرا کمالی نسب گروه روانشناسی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران ویدا دهقان پور گروه روانشناسی، واحد اسلامشهر ، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر ایران Journal Article 1404/05/02 <p>This study aimed to examine the effectiveness of Emotion-Focused Therapy (EFT) in improving adaptation and enhancing interpersonal forgiveness among divorced women. This research employed a semi-experimental design with pre-test, post-test, and control groups. The statistical population consisted of divorced women attending licensed psychological and counseling clinics in eastern Tehran in spring 2025. Thirty participants were purposively selected and randomly assigned to experimental and control groups (15 each). The experimental group received eight weekly two-hour sessions of EFT based on the Johnson and Greenberg model. Data were collected using the Pollard Interpersonal Forgiveness Scale and the Fisher Divorce Adjustment Scale (short form). Data analysis was conducted using SPSS 26, applying Multivariate Analysis of Covariance (MANCOVA) and Analysis of Covariance (ANCOVA). The results revealed a significant effect of EFT on both variables. MANCOVA indicated significant group differences in forgiveness and adjustment (Wilks’ Lambda = 0.395, F = 19.16, p &lt; 0.001). ANCOVA confirmed significant improvements in forgiveness (F = 17.23, p = 0.001, η² = 0.399) and adaptation (F = 10.63, p = 0.003, η² = 0.290) in the experimental group compared to the control group. Emotion-Focused Therapy is an effective approach to promote interpersonal forgiveness and facilitate emotional and social adaptation among divorced women. It can be integrated into clinical and community interventions to support post-divorce psychological recovery.</p> <p>هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان هیجان‌مدار در بهبود سازگاری و افزایش بخشودگی بین‌فردی در زنان مطلقه بود. این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی زنان مطلقه مراجعه‌کننده به کلینیک‌های روان‌شناسی و مشاوره شرق تهران در بهار ۱۴۰۴ بود. تعداد ۳۰ نفر با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش طی هشت جلسه دو ساعته هفتگی تحت درمان هیجان‌مدار جانسون و گرینبرگ قرار گرفت. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه بخشودگی بین‌فردی پولارد و همکاران و پرسشنامه سازگاری پس از طلاق فیشر و بیرهاوس بود. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS 26 و آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شد. نتایج نشان داد درمان هیجان‌مدار تأثیر معناداری بر هر دو متغیر مورد مطالعه دارد. آزمون مانکوا تفاوت معناداری بین دو گروه در متغیرهای بخشودگی و سازگاری نشان داد (Wilks’ Lambda = 0.395, F = 19.16, p &lt; 0.001). آزمون انکوا نیز افزایش معنی‌دار در بخشودگی (F = 17.23, p = 0.001, η² = 0.399) و سازگاری (F = 10.63, p = 0.003, η² = 0.290) در گروه آزمایش نسبت به کنترل نشان داد. درمان هیجان‌مدار می‌تواند رویکردی مؤثر برای ارتقای بخشودگی بین‌فردی و تسهیل سازگاری عاطفی و اجتماعی زنان مطلقه باشد و به متخصصان در طراحی مداخلات روان‌شناختی هدفمند کمک کند.</p> https://jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/102/132