نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 3 پیاپی 11 2025 10 17 Comparing the effectiveness of solution-focused and emotion-focused couples therapy on improving couples' marital quality مقایسه اثربخشی زوج‌درمانی راه‌حل‌مدار و زوج‌درمانی هیجان‌مدار بر بهبود کیفیت زناشویی زوجین 1 15 10.61838/jhpbd.106 FA عسکری اصغری گنجی استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ايران. Journal Article 1404/04/18 <p><strong>Introduction:</strong> The decline of marital quality between couples and the occurrence of burnout can bring about potentially harmful and dangerous effects and consequences for couples and children. Therefore, this study was conducted to compare the effectiveness of solution–focused couple therapy and emotion –focused couple therapy on improving marital quality of couples.</p> <p><strong>Methods: </strong>This semi-experimental study was conducted with a pretest posttest design with control group and follow-up 2 month. The statistical population of this study included all couples refer to Ganj Mehr Babol counseling center in year 2025, using a purposive sampling method, 30 couple were selected and randomly assigned to two experimental groups and one control group (each group of 10 couples). The experimental groups underwent emotion-focused couple therapy (10 sessions 90 minutes) and group solution–focused couple therapy (8 sessions 90 minutes), but the control group received no training and remained in the waiting list. To collect data Marital quality of Busby et al (1995) questionnaire was used. Data were analyzed by MANCOVA Analysis in SPSS-24 software.</p> <p><strong>Results: </strong>The results showed that the solution-focused couple therapy and emotion-focused couple therapy intervention groups had higher averages in all dimensions of marital quality compared to the control group (p&lt;0.05). The results also showed that only in the post-test in the consensus subscale, the average of the solution-focused group was significantly higher than the emotion-focused group (p&lt;0.05); but no significant difference was observed in the follow-up phase. Also, in other subscales of marital quality, namely the satisfaction and cohesion subscales, no significant difference was observed in the post-test and follow-up phases.</p> <p><strong>Conclusion:</strong> According to the findings of the present study, it can be concluded that both couple therapy approaches can be used to improve the marital quality of couples and think of divorce.</p> <p><strong>مقدمه:</strong> کاهش کیفیت زناشویی بین زوجین و بروز فرسودگی شغلی می‌تواند اثرات و پیامدهای بالقوه مضر و خطرناکی را برای زوجین و فرزندان به همراه داشته باشد. بنابراین، این مطالعه با هدف مقایسه اثربخشی زوج‌درمانی راه‌حل‌مدار و زوج‌درمانی هیجان‌مدار بر بهبود کیفیت زناشویی زوجین انجام شد.</p> <p><strong>روش­کار:</strong> روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون_-پس‌آزمون با گروه گواه همرا با مرحلۀ پیگیری دو ماهه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه زوجین مراجعه‌کننده به مرکز مشاوره گنج مهر بابل در سال ۱۴۰۴ بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند، ۳۰ زوج انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل (هر گروه ۱۰ زوج) قرار گرفتند. گروه‌های آزمایش تحت زوج‌درمانی هیجان‌مدار (۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای) و زوج‌درمانی راه‌حل‌مدار گروهی (۸ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای) قرار گرفتند، اما گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکرد و در لیست انتظار باقی ماند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه کیفیت زناشویی باسبی و همکاران (۱۹۹۵) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره در نرم‌افزار SPSS-۲۴ تجزیه و تحلیل شدند.</p> <p><strong>یافته­ها:</strong><strong> </strong>نتایج نشان داد که گروه‌های مداخله زوج‌درمانی راه‌حل‌محور و زوج‌درمانی هیجان‌محور در مقایسه با گروه کنترل، در تمام ابعاد کیفیت زناشویی میانگین بالاتری داشتند(05/0&gt;p). همچنین نتایج نشان داد که تنها در پس‌آزمون در خرده­‌مقیاس توافق، میانگین گروه راه‌حل‌مدار به‌طور معناداری بالاتر از گروه هیجان‌مدار بود (05/0&gt;p)؛ اما در مرحله پیگیری تفاوت معناداری مشاهده نشد. همچنین در سایر خرده‌مقیاس‌های کیفیت زناشویی، یعنی خرده‌مقیاس‌های رضایت و انسجام، تفاوت معناداری در مراحل پس‌آزمون و پیگیری مشاهده نشد.</p> <p><strong>نتیجه­گیری: </strong>با توجه به یافته‌های پژوهش حاضر، می‌توان نتیجه گرفت که هر دو رویکرد زوج‌درمانی می‌توانند برای بهبود کیفیت زناشویی زوجین پرستار و کاهش افکار طلاق مورد استفاده قرار گیرند.</p> https://jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/106/91