نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 2 پیاپی 8 1403 12 01 The Effect of Body Image on Mental Health with The Mediating Role of Social Acceptance in People with Visual Impairment تأثیر تصویر بدنی از خود بر سلامت روان با نقش میانجی پذیرش اجتماعی در افراد دارای آسیب بینایی 1 16 FA اوین محمدی کارشناسی ارشد، گروه مشاوره، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران Journal Article 1403/09/05 <p class="ABSTRACT" style="line-height: 150%;">This study aimed to examine the effect of body image on mental health with the mediating role of social acceptance among individuals with visual impairment. This applied, descriptive-correlational, quantitative study included all official members of the Iranian Blind Association (14,523 people). Using simple random sampling and the Cochrane formula, 374 participants were selected. Data were collected via standard questionnaires: the Body Image Questionnaire by McKinley and Hyde (1996), the General Health Questionnaire by Goldberg and Williams (1988), and the Social Desirability Scale by Crowne and Marlow (1960). Content and construct validity and reliability through Cronbach’s alpha, composite reliability, and McDonald’s omega were confirmed. Data analysis employed descriptive statistics and structural equation modeling using SPSS-27 and SmartPLS 3.3. Results indicated that body image had a significant positive effect on mental health (0.731) and social acceptance (0.764). Social acceptance directly improved mental health (0.741). The total effect of body image on mental health increased when mediated by social acceptance (1.297). Enhancing body image and strengthening social acceptance can significantly improve the mental health of individuals with visual impairment. These findings highlight the importance of designing educational and psychological interventions to promote positive body perception and supportive social contexts for this population.</p> <p>هدف این پژوهش بررسی تأثیر تصویر بدنی از خود بر سلامت روان با نقش میانجی پذیرش اجتماعی در افراد دارای آسیب بینایی بود. این مطالعه کاربردی، توصیفی-همبستگی و کمی است. جامعه آماری شامل تمامی اعضای رسمی انجمن نابینایان ایران (۱۴۵۲۳ نفر) بود که با استفاده از نمونه‌گیری تصادفی ساده و فرمول کوکران، ۳۷۴ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده‌ها از طریق پرسشنامه‌های استاندارد تصویر بدن مک‌کینلی و هاید (۱۹۹۶)، سلامت روان گلدبرگ و ویلیامز (۱۹۸۸) و پذیرش اجتماعی کراون و مارلو (۱۹۶۰) گردآوری شد. روایی محتوایی و سازه و پایایی با آلفای کرونباخ، پایایی ترکیبی و امگای مک‌دونالد بررسی و تأیید شد. برای تحلیل داده‌ها از آمار توصیفی و مدل‌سازی معادلات ساختاری با نرم‌افزارهای SPSS-27 و SmartPLS 3.3 استفاده شد. نتایج نشان داد تصویر بدنی از خود اثر مثبت و معناداری بر سلامت روان (۰.۷۳۱) و پذیرش اجتماعی (۰.۷۶۴) دارد. همچنین، پذیرش اجتماعی به طور مستقیم سلامت روان را تقویت می‌کند (۰.۷۴۱). بررسی مسیرهای غیرمستقیم نشان داد که تصویر بدنی از خود از طریق پذیرش اجتماعی تأثیر کلی قوی‌تری بر سلامت روان دارد (۱.۲۹۷). بهبود تصویر بدنی و ارتقای پذیرش اجتماعی می‌تواند سلامت روان افراد دارای آسیب بینایی را به طور چشمگیری تقویت کند. این یافته‌ها ضرورت طراحی مداخلات آموزشی و روان‌شناختی برای ارتقای ادراک بدنی و حمایت اجتماعی در این گروه را نشان می‌دهد و می‌تواند مبنایی برای سیاست‌گذاری‌های حمایتی و اجتماعی باشد.</p> https://jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/107/90