نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 3 پیاپی 9 1404 03 20 The Impact of Social Support and Pain Catastrophizing on Quality of Life in Older Adults: The Mediating Role of Cognitive Flexibility تأثیر حمایت اجتماعی و فاجعه‌سازی درد با نقش میانجی انعطاف‌پذیری شناختی بر کیفیت زندگی سالمندان 1 13 10.61838/jhpbd.115 FA الهه حیدری گروه علوم تربیتی، پردیس رسالت زاهدان، دانشگاه فرهنگیان، زاهدان، ایران Journal Article 1404/01/15 <p class="ABSTRACT" style="line-height: 150%;">This study aimed to examine how social support and pain catastrophizing predict the quality of life (QoL) of older adults, considering the mediating role of cognitive flexibility. A descriptive correlational design was applied with 385 older adults recruited through convenience sampling in Tehran. Participants completed the WHOQOL-BREF for QoL, the Pain Catastrophizing Scale (PCS), the Multidimensional Scale of Perceived Social Support (MSPSS), and the Cognitive Flexibility Inventory (CFI). Data were analyzed using Pearson’s correlation in SPSS-27 and structural equation modeling (SEM) in AMOS-21 to test direct and indirect relationships and model fit. Social support positively predicted QoL (β = 0.28, p = .001), while pain catastrophizing showed a negative effect (β = −0.33, p = .001). Social support (β = 0.47, p = .001) and pain catastrophizing (β = −0.39, p = .001) significantly predicted cognitive flexibility, which in turn positively predicted QoL (β = 0.44, p = .001). Indirect effects were significant, and the structural model showed good fit (CFI = .95, RMSEA = .055). Social support and pain catastrophizing influence older adults’ QoL directly and indirectly through cognitive flexibility. Interventions enhancing social support and strengthening cognitive flexibility skills may effectively improve well-being and life satisfaction in aging populations.</p> <p><strong> </strong></p> <p>هدف این پژوهش بررسی نقش حمایت اجتماعی و فاجعه‌سازی درد در پیش‌بینی کیفیت زندگی سالمندان با در نظر گرفتن اثر میانجی انعطاف‌پذیری شناختی بود. این مطالعه به روش توصیفی ـ همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل سالمندان ساکن تهران بود که ۳۸۵ نفر از آن‌ها با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت (WHOQOL-BREF)، مقیاس فاجعه‌سازی درد (PCS)، مقیاس چندبعدی حمایت اجتماعی ادراک‌شده (MSPSS) و فهرست انعطاف‌پذیری شناختی (CFI) بود. داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون در نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۷ و مدل‌یابی معادلات ساختاری (SEM) در نرم‌افزار AMOS نسخه ۲۱ تحلیل شد. نتایج نشان داد حمایت اجتماعی با کیفیت زندگی رابطه مثبت و معناداری دارد (β = 0.28, p = .001)، در حالی که فاجعه‌سازی درد با کیفیت زندگی رابطه منفی و معناداری نشان داد (β = −0.33, p = .001). حمایت اجتماعی (β = 0.47, p = .001) و فاجعه‌سازی درد (β = −0.39, p = .001) به طور معناداری انعطاف‌پذیری شناختی را پیش‌بینی کردند و انعطاف‌پذیری شناختی نیز پیش‌بین مثبت کیفیت زندگی بود (β = 0.44, p = .001). مدل ساختاری از برازش مناسبی برخوردار بود (CFI = .95، RMSEA = .055). حمایت اجتماعی و فاجعه‌سازی درد از طریق ارتقا یا تضعیف انعطاف‌پذیری شناختی می‌توانند کیفیت زندگی سالمندان را تحت تأثیر قرار دهند. تقویت شبکه‌های حمایتی و آموزش مهارت‌های انعطاف‌پذیری شناختی می‌تواند رویکردی کارآمد برای ارتقای سلامت و رفاه سالمندان باشد.</p> https://jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/115/89