نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 2 پیاپی 8 1403 12 20 Investigating the Effectiveness of Acceptance and Commitment Therapy on Anxiety and Self-Criticism in Students with Body Dysmorphic Disorder بررسی اثربخشی  درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اضطراب  و خودانتقادگری دانش ­آموزان دارای اختلال بدشکلی بدن 1 15 FA مینا جعفری دانشجوی دکتری مشاوره، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ايران. زهره لطیفی دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران محسن گل‌پرور استاد،گروه روانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ايران. Journal Article 1403/09/15 <p>This study aimed to examine the effectiveness of Acceptance and Commitment Therapy (ACT) in reducing anxiety and self-criticism among female students with body dysmorphic disorder in Isfahan. This experimental study utilized a pre-test, post-test, and follow-up design with control and experimental groups. The statistical population consisted of all students diagnosed with body dysmorphic disorder who referred to counseling and psychotherapy centers in Isfahan. Forty girls were purposefully selected based on inclusion and exclusion criteria and randomly assigned to experimental and control groups. Research instruments included the Spence Anxiety Scale (1998) and the Self-Criticism Scale (Thompson &amp; Zuroff, 2004). The experimental group received eight 90-minute ACT sessions, while the control group remained on a waiting list. Data were analyzed using repeated measures ANOVA and Bonferroni post-hoc tests. Results revealed significant differences in anxiety and self-criticism scores across pre-test, post-test, and follow-up stages (p&lt;0.001). The interaction effect of time and group was also significant, indicating that ACT substantially reduced anxiety and self-criticism in the experimental group compared to the control group. Bonferroni tests confirmed that the reductions observed in the post-test and follow-up phases were statistically significant. Acceptance and Commitment Therapy effectively reduces anxiety and self-criticism in students with body dysmorphic disorder by enhancing psychological flexibility, reducing experiential avoidance, and promoting acceptance of inner experiences. Therefore, ACT can be considered a valuable psychological intervention for adolescents with body image-related anxiety and self-critical tendencies.</p> <p>هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش اضطراب و خودانتقادگری در میان دانش‌آموزان دختر مبتلا به اختلال بدشکلی بدن در شهر اصفهان بود. پژوهش حاضر از نوع آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان دارای اختلال بدریخت‌انگاری بدن مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره و روان‌درمانی شهر اصفهان بود. از میان آنان، ۴۰ دختر به‌صورت هدفمند بر اساس ملاک‌های ورود و خروج انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه اضطراب اسپنس (1998) و مقیاس خودانتقادگری تامپسون و زوروف (2004) بود. گروه آزمایش طی هشت جلسه نود دقیقه‌ای آموزش درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) را دریافت کردند و گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفت. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری‌های مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی تحلیل شدند. نتایج تحلیل واریانس با اندازه‌گیری‌های مکرر نشان داد که بین نمرات اضطراب و خودانتقادگری در سه مرحله پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری تفاوت معناداری وجود دارد (p&lt;0.001). همچنین تعامل زمان و گروه نیز معنادار بود که نشان می‌دهد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد موجب کاهش چشمگیر اضطراب و خودانتقادگری در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است. نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی نیز کاهش معنادار اضطراب و خودانتقادگری را در مرحله پیگیری نسبت به پیش‌آزمون تأیید کرد. یافته‌ها نشان دادند که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد روشی مؤثر برای کاهش اضطراب و خودانتقادگری در دانش‌آموزان دارای اختلال بدشکلی بدن است. به نظر می‌رسد این مداخله با افزایش انعطاف‌پذیری روانی، کاهش اجتناب تجربی و ارتقای پذیرش ذهنی، به بهبود وضعیت هیجانی این گروه از نوجوانان کمک می‌کند.</p> https://jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/120/95