نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 2 پیاپی 7 1403 09 01 Predicting the Tendency to Divorce Based on Communication Beliefs and Emotional Expressiveness with the Mediation of Distress Tolerance in Conflicting Couples پیش بینی گرایش به طلاق براساس باورهای ارتباطی و ابرازگری هیجانی با میانجیگری تحمل پریشانی زوجین متعارض 1 16 FA عاطفه آخرتی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم و فناوری های پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران. رودابه هوشمندی استادیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشکدۀ علوم و فناوری های پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران. Journal Article 1403/06/11 <p>This study aimed to predict the tendency to divorce based on communication beliefs and emotional expressiveness with the mediating role of distress tolerance in conflicting couples. This applied, quantitative, descriptive-correlational study employed structural equation modeling. The statistical population included men and women who referred to ten psychological clinics in Kashan City in 2023 due to marital conflicts and communication problems. A total of 273 participants were selected through convenience sampling. Data were collected using the Divorce Propensity Questionnaire (Rozelt, 1987), the Communication Beliefs Questionnaire (Eidelson &amp; Epstein, 2003), the Emotional Expressiveness Questionnaire (King &amp; Emmons, 1996), and the Distress Tolerance Scale (Simons &amp; Gaher, 2005). Pearson’s correlation and SEM analyses (AMOS-24) were used for data analysis. Results showed that communication beliefs and emotional expressiveness significantly predicted the tendency to divorce through the mediating role of distress tolerance (p&lt;0.05). The direct effects of emotional expressiveness on distress tolerance and communication beliefs on distress tolerance were also significant. Model fit indices (GFI=0.90, CFI=0.90, RMSEA=0.07) confirmed acceptable model adequacy. Overall, 51% of the variance in divorce tendency was explained by the predictor variables. Irrational communication beliefs, low emotional expressiveness, and poor distress tolerance play significant roles in increasing the tendency toward divorce. Enhancing communication beliefs, improving emotional expressiveness, and strengthening distress tolerance may reduce divorce tendencies and foster marital stability.</p> <p>هدف این پژوهش بررسی پیش‌بینی گرایش به طلاق بر اساس باورهای ارتباطی و ابرازگری هیجانی با نقش میانجی‌گری تحمل پریشانی در زوجین متعارض بود. این پژوهش از نوع کاربردی، با رویکرد کمی و طرح توصیفی-همبستگی بر پایه مدل‌سازی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل زنان و مردانی بود که به دلیل تعارض‌های زناشویی و مشکلات ارتباطی به ده کلینیک روان‌شناسی شهرستان کاشان در سال ۱۴۰۲ مراجعه کرده بودند. از میان آن‌ها ۲۷۳ نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه گرایش به طلاق روزلت (۱۹۸۷)، پرسشنامه باورهای ارتباطی آدلسون و اپشتاین (۲۰۰۳)، پرسشنامه ابرازگری هیجانی کینگ و امونز (۱۹۹۶) و مقیاس تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (۲۰۰۵) بود. داده‌ها با آزمون همبستگی پیرسون و مدل‌یابی معادلات ساختاری (AMOS-24) تحلیل شدند. نتایج نشان داد باورهای ارتباطی و ابرازگری هیجانی با میانجی‌گری تحمل پریشانی به طور معناداری گرایش به طلاق را پیش‌بینی می‌کنند (p&lt;0.05). اثر مستقیم ابرازگری هیجانی بر تحمل پریشانی و اثر مستقیم باورهای ارتباطی بر تحمل پریشانی نیز معنادار بود. شاخص‌های برازش مدل (GFI=0.90، CFI=0.90، RMSEA=0.07) بیانگر برازش مطلوب مدل پیشنهادی بودند. در مجموع، ۵۱٪ واریانس گرایش به طلاق توسط متغیرهای پیش‌بین تبیین شد. باورهای ارتباطی ناکارآمد، ناتوانی در ابراز هیجانات و سطح پایین تحمل پریشانی از عوامل کلیدی در افزایش گرایش به طلاق هستند. تقویت مهارت‌های ارتباطی، بهبود ابراز هیجان و ارتقای تحمل پریشانی می‌تواند به کاهش گرایش به طلاق و افزایش سازگاری زناشویی منجر شود.</p> https://jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/143/114