نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 2 پیاپی 8 1403 12 01 Predicting Stress Based on Resilience with Emotion Regulation as a Mediating Factor Among Infertile Women پیش‌بینی استرس بر اساس تاب‌آوری با نقش میانجی تنظیم هیجان در بین زنان نابارور 1 16 FA الناز صفدری مقرلو دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی بالینی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران. اشرف السادات گیتی قریشی استادیار، گروه سلامت، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران. Journal Article 1403/09/30 This study aimed to predict stress based on resilience, considering the mediating role of emotion regulation among infertile women. This applied study used a descriptive-correlational design (path analysis). The statistical population comprised all women visiting infertility centers in Tehran during the first half of 2024. Using convenience sampling, 200 infertile women meeting inclusion criteria were selected. Data were collected using the Harry Stress Questionnaire (2011), the Connor–Davidson Resilience Scale (2003), and the John & Gross Emotion Regulation Questionnaire (2003). Data analysis was performed using SPSS version 25 and AMOS version 26 with path analysis. The results indicated that emotion regulation mediated the relationship between resilience and stress among infertile women. Resilience had both direct and indirect effects on stress reduction through emotion regulation. Model fit indices (CFI = 0.910, RMSEA = 0.072, GFI = 0.908) confirmed a good fit. Standardized path coefficients revealed significant negative relationships between resilience and stress (β = -0.271, p < 0.01) and between emotion regulation and stress (β = -0.271, p < 0.01). Resilience reduces stress directly and indirectly through enhanced emotion regulation among infertile women. These results highlight the need to integrate resilience-building and emotion regulation training into psychological interventions to alleviate stress in this population. هدف این پژوهش، پیش‌بینی استرس بر اساس تاب‌آوری با نقش میانجی تنظیم هیجان در زنان نابارور بود. این پژوهش از نوع کاربردی و با طرح توصیفی-همبستگی (تحلیل مسیر) انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی زنان مراجعه‌کننده به مراکز ناباروری شهر تهران در نیمه اول سال 1403 بود. نمونه‌گیری به روش در دسترس انجام شد و 200 زن نابارور به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه استرس هری (2011)، مقیاس تاب‌آوری کانر و دیویدسون (2003)، و مقیاس تنظیم هیجان جان و گراس (2003) بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS نسخه 25 و AMOS نسخه 26 و به‌کمک تحلیل مسیر بررسی شدند. نتایج نشان داد تنظیم هیجان نقش میانجی در رابطه بین تاب‌آوری و استرس در زنان نابارور دارد. تاب‌آوری به‌طور مستقیم و غیرمستقیم از طریق تنظیم هیجان بر کاهش استرس تأثیرگذار است. شاخص‌های برازش مدل شامل CFI=0.910، RMSEA=0.072 و GFI=0.908 نشان‌دهنده برازش مناسب مدل بودند. ضرایب مسیر بین تاب‌آوری و استرس (β=-0.271, p<0.01) و بین تنظیم هیجان و استرس (β=-0.271, p<0.01) معنی‌دار بودند. تاب‌آوری می‌تواند به‌صورت مستقیم و از طریق افزایش توانایی تنظیم هیجان، استرس زنان نابارور را کاهش دهد. این یافته‌ها اهمیت آموزش مهارت‌های تنظیم هیجان و تقویت تاب‌آوری را در مداخلات روان‌شناختی برای کاهش استرس در زنان نابارور تأیید می‌کند.

https://jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/146/113