نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 3 پیاپی 12 1404 10 01 The effectiveness of metacognitive therapy on women's sexual self-expression and sexual satisfaction. اثربخشی درمان فراشناخت بر خودابرازگری جنسی و رضایت جنسی زنان 1 14 10.61838/jhpbd.153 FA علی اکبر آزادواری گروه روانشناسی، واحد بحنورد، دانشگاه آزاد اسلامي، بجنورد، ایران. محسن دوستکام گروه مشاوره، موسسه آموزش عالی عطار، مشهد، ایران. براتعلی قوامی گروه مشاوره، واحد قوچان، دانشگاه آزاد اسلامی، قوچان، ایران Journal Article 1404/03/02 <p>Sexual satisfaction, as one of the key indicators of marital satisfaction and mental health, plays a fundamental role in the stability of family relationships. Sexual self-expression also facilitates the ability of an individual to express sexual needs and desires and directly affects the quality of sexual experience. The present study was designed to investigate the effectiveness of metacognitive therapy on sexual self-expression and sexual satisfaction in women. This quasi-experimental study was conducted with a pre-test-post-test design with a control group and a follow-up period. The statistical population included all women referring to counseling centers in Sabzevar in 1401, and the sample included 45 people who were randomly assigned to two experimental groups (15 people in each group) and a control group (15 people). Data collection tools included the Hudson et al. (1981) Sexual Satisfaction Scale and the Snell, Bell, and Clark Spouses Sexual Self-expression Scale (1997). The results of multivariate analysis of variance and repeated measures analysis of variance showed that metacognitive therapy had a significant effect on increasing sexual self-expression and improving sexual satisfaction in women. The Bonferroni test also showed that the effects of treatment at the post-test and follow-up stages were significant compared to the pre-test and that the effectiveness of the interventions was maintained up to two months after the end of the intervention, although the difference between the post-test and follow-up was not significant.</p> <p>رضایت جنسی به‌عنوان یکی از شاخص‌های کلیدی رضایت زناشویی و سلامت روانی، نقشی اساسی در ثبات روابط خانوادگی دارد<strong>.</strong><strong> </strong><strong>خودابرازگری جنسی نیز توانایی فرد در بیان نیازها و خواسته‌های جنسی را تسهیل نموده و بر کیفیت تجربه جنسی تأثیر مستقیم می‌گذارد.</strong> پژوهش حاضر با هدف بررسی <strong>اثربخشی درمان فراشناخت بر خودابرازگری جنسی و رضایت جنسی زنان</strong> طراحی شد.  این مطالعه از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون همراه با گروه کنترل و دوره پیگیری انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه زنان مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره شهر سبزوار در سال ۱۴۰۱ بود و نمونه شامل ۴۵ نفر بود که به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (هر گروه ۱۵ نفر) و یک گروه کنترل (۱۵ نفر) قرار گرفتند. ابزارهای گردآوری اطلاعات شامل مقیاس رضایت جنسی هادسون و همکاران (۱۹۸۱)و مقیاس خودابرازگری جنسی همسران اسنل، بل و کلارک (۱۹۹۷) بودند. نتایج تحلیل واریانس چندمتغیره و تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر نشان داد که درمان فراشناخت اثر معناداری بر افزایش خودابرازگری جنسی و ارتقای رضایت جنسی زنان  داشته است. آزمون بنفرونی نیز نشان داد که اثرات درمان در مرحله پس‌آزمون و پیگیری نسبت به پیش‌آزمون معنادار بوده و اثربخشی مداخلات تا دو ماه پس از پایان مداخله حفظ شده است، اگرچه تفاوت بین پس‌آزمون و پیگیری معنادار نبود.</p> https://jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/153/122