نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 4 پیاپی 13 1405 01 01 Predicting Psychosomatic Symptoms Based on Childhood Trauma and Sensory Processing Sensitivity: The Mediating Role of Alexithymia in Individuals with Generalized Anxiety Disorder پیش بینی علائم روان تنی براساس آسیب های دوران کودکی و حساسیت پردازش حسی با نقش میانجی ناگویی هیجان در افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر 1 17 10.61838/jhpbd.162 FA زینب حاجی رحیم خان دانشجوی دکترای تخصصی روانشناسی، گروه روانشناسی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران. سیف الله رحمانی استادیار، گروه روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. محمود گودرزی دانشیار، گروه روانشناسی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران. Journal Article 1404/04/25 The objective of this study was to predict psychosomatic symptoms based on childhood trauma and sensory processing sensitivity through the mediating role of alexithymia in individuals with generalized anxiety disorder. This descriptive–correlational study was conducted using structural equation modeling. The sample consisted of 300 individuals diagnosed with generalized anxiety disorder who attended counseling centers in Tehran. Convenience sampling was used. Measurement instruments included the Patient Health Questionnaire, the Toronto Alexithymia Scale, the Childhood Trauma Questionnaire, and the Highly Sensitive Person Scale. Data were analyzed using SPSS-26 and AMOS-26. Childhood trauma and sensory processing sensitivity both showed significant positive associations with psychosomatic symptoms. Alexithymia partially mediated the relationship between childhood trauma and psychosomatic symptoms as well as the relationship between sensory processing sensitivity and psychosomatic symptoms. Model fit indices supported the adequacy of the proposed conceptual model. The findings indicate that childhood trauma and sensory processing sensitivity contribute to increased psychosomatic symptoms both directly and indirectly through heightened alexithymia. Interventions aimed at improving emotion regulation and enhancing emotional awareness may help reduce psychosomatic manifestations in individuals with generalized anxiety disorder. هدف این پژوهش پیش‌بینی علائم روان‌تنی براساس آسیب‌های دوران کودکی و حساسیت پردازش حسی با نقش میانجی ناگویی هیجانی در افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر بود. این مطالعه از نوع توصیفی–همبستگی و مبتنی بر مدل‌یابی معادلات ساختاری انجام شد. نمونه شامل 300 فرد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره شهر تهران بود که با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه سلامت بیمار، پرسشنامه ناگویی هیجانی تورنتو، پرسشنامه ترومای دوران کودکی و پرسشنامه حساسیت پردازش حسی بود. تحلیل داده‌ها با بهره‌گیری از نرم‌افزارهای SPSS-26 و AMOS-26 صورت گرفت. نتایج نشان داد آسیب‌های دوران کودکی و حساسیت پردازش حسی هر دو با علائم روان‌تنی رابطه مثبت و معنادار دارند. همچنین ناگویی هیجانی نقش میانجی جزئی در ارتباط میان آسیب‌های دوران کودکی و علائم روان‌تنی و نیز میان حساسیت پردازش حسی و علائم روان‌تنی ایفا کرد. شاخص‌های برازش مدل، مناسب بودن مدل مفهومی را تأیید کردند. نتایج حاکی از آن است که آسیب‌های دوران کودکی و حساسیت پردازش حسی، هم به شکل مستقیم و هم از طریق افزایش ناگویی هیجانی می‌توانند موجب افزایش علائم روان‌تنی در افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر شوند. استفاده از مداخلاتی که بر ارتقای تنظیم هیجان و افزایش آگاهی هیجانی تمرکز دارند، می‌تواند در کاهش این علائم مؤثر باشد.

https://jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/162/174