نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 4 پیاپی 13 1405 01 01 The Effectiveness of Integrative Psychological Security Training on Psychological Well-Being in Male Adolescents with Psychological Insecurity اثربخشی آموزش امنیت روانشناختی یکپارچه نگر بر بهزیستی روان شناختی نوجوانان پسر مبتلا به ناامنی روانی 1 14 10.61838/jhpbd.194 FA علیرضا فتاحی دولت آبادی استادیار، گروه روانشناسی، واحد دولت آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران Journal Article 1404/06/23 <p>This study aimed to examine the effectiveness of integrative psychological security training on the psychological well-being of male adolescents experiencing psychological insecurity. This study employed a quasi-experimental design with pretest, posttest, and follow-up stages, including an experimental and a control group. The statistical population consisted of male adolescents aged 14–16 years in Isfahan, from whom 60 participants with psychological insecurity were selected through convenience sampling and randomly assigned to the two groups. The experimental group participated in eight 90-minute sessions of integrative psychological security training, while the control group remained on a waiting list. Data were collected using the Psychological Security Questionnaire and Ryff’s Psychological Well-Being Scale and analyzed using repeated-measures analysis of variance. The results of repeated-measures ANOVA revealed significant main effects of time and group, as well as a significant time × group interaction on psychological well-being (p &lt; 0.01). Bonferroni post hoc comparisons indicated a significant increase in psychological well-being scores in the experimental group at posttest and follow-up compared with the control group. Integrative psychological security training appears to be an effective intervention for enhancing psychological well-being among male adolescents with psychological insecurity.</p> <p>هدف این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش امنیت روان‌شناختی یکپارچه‌نگر بر بهزیستی روان‌شناختی نوجوانان پسر دارای ناامنی روانی بود. پژوهش حاضر از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری با گروه آزمایش و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل نوجوانان پسر ۱۴ تا ۱۶ سال شهر اصفهان بود که ۶۰ نفر از آنان به روش در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارش شدند. گروه آزمایش در هشت جلسه ۹۰ دقیقه‌ای آموزش امنیت روان‌شناختی یکپارچه‌نگر شرکت کرد و گروه کنترل در فهرست انتظار قرار گرفت. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه امنیت روان‌شناختی و مقیاس بهزیستی روان‌شناختی ریف بود. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری‌های تکراری تحلیل شدند. نتایج تحلیل واریانس اندازه‌گیری‌های تکراری نشان داد اثر زمان، اثر گروه و تعامل زمان×گروه بر بهزیستی روان‌شناختی معنادار است (01/0&gt;p). همچنین نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی بیانگر افزایش معنادار بهزیستی روان‌شناختی در گروه آموزش امنیت روان‌شناختی در مراحل پس‌آزمون و پیگیری نسبت به گروه کنترل بود. آموزش امنیت روان‌شناختی یکپارچه‌نگر می‌تواند به‌عنوان مداخله‌ای مؤثر در ارتقای بهزیستی روان‌شناختی نوجوانان پسر مبتلا به ناامنی روانی مورد استفاده قرار گیرد.</p> https://jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/194/165