نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 4 پیاپی 14 1405 03 01 Comparing the Effectiveness of Narrative Therapy and Structural Couple Therapy on Marital Distress and Social Isolation among Couples with a Physically Disabled Spouse مقایسه اثربخشی روایت‌درمانی و زوج‌درمانی ساختاری بر آشفتگی زناشویی و انزوای اجتماعی زوجین با همسر دارای نقص عضو 1 16 10.61838/jhpbd.218 FA راضیه فتحعلی پوری گروه مشاوره، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران سیده زهرا علوی گروه مشاوره، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران مسعود شهبازی گروه مشاوره، واحد مسجد سلیمان، دانشگاه آزاد اسلامی، مسجد سلیمان، ایران Journal Article 1404/07/28 <p>This study aimed to compare the effectiveness of narrative therapy and structural couple therapy on marital distress and social isolation among couples with a physically disabled spouse in Ahvaz. This quasi-experimental study employed a pretest–posttest design with a control group and a two-month follow-up. The population consisted of couples with a physically disabled spouse registered at the Ahvaz Welfare Organization, from whom 30 couples were selected through purposive voluntary sampling and randomly assigned to two experimental groups and one control group. The experimental groups received narrative therapy or structural couple therapy in eight 90-minute sessions. Data were collected using marital distress and social isolation scales and analyzed through mixed repeated-measures analysis of variance. Results indicated significant main effects of time and significant time-by-group interaction effects for both marital distress and social isolation. Both therapeutic interventions led to significant reductions in marital distress and social isolation compared to the control group, and these effects remained stable at follow-up. No significant difference was found between the two experimental groups. Both narrative therapy and structural couple therapy are effective and sustainable interventions for reducing marital distress and social isolation in couples with a physically disabled spouse and can be recommended for counseling and rehabilitation settings.</p> <p>هدف این پژوهش مقایسه اثربخشی روایت‌درمانی و زوج‌درمانی ساختاری بر آشفتگی زناشویی و انزوای اجتماعی زوجین با همسر دارای نقص عضو در شهر اهواز بود. پژوهش حاضر از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه گواه و پیگیری دوماهه انجام شد. جامعه آماری شامل زوجین دارای همسر با نقص عضو و پرونده فعال توانبخشی در سازمان بهزیستی شهر اهواز بود که ۳۰ زوج به روش هدفمند–داوطلبانه انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه گمارده شدند. گروه‌های آزمایش به‌ترتیب مداخلات روایت‌درمانی و زوج‌درمانی ساختاری را طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای دریافت کردند. داده‌ها با استفاده از مقیاس آشفتگی زناشویی و مقیاس انزوای اجتماعی گردآوری و با تحلیل واریانس مختلط با اندازه‌گیری‌های مکرر تحلیل شد. نتایج نشان داد اثر اصلی زمان و اثر متقابل زمان و گروه برای هر دو متغیر آشفتگی زناشویی و انزوای اجتماعی معنادار است. هر دو مداخله موجب کاهش معنادار آشفتگی زناشویی و انزوای اجتماعی در مقایسه با گروه گواه شدند و این اثرات در مرحله پیگیری پایدار باقی ماند. تفاوت معناداری بین دو گروه آزمایش مشاهده نشد. روایت‌درمانی و زوج‌درمانی ساختاری هر دو مداخلاتی مؤثر و پایدار در کاهش آشفتگی زناشویی و انزوای اجتماعی زوجین با همسر دارای نقص عضو هستند و می‌توانند در مراکز مشاوره و توانبخشی مورد استفاده قرار گیرند.</p> https://jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/218/196