نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 2 پیاپی 8 1403 12 01 The Effectiveness of Play Therapy on Reducing Social Anxiety in Children Aged 9–11 with Autism Spectrum Disorder اثربخشی بازی درمانی بر کاهش اضطراب اجتماعی کودکان 9 تا 11 سال مبتلا به اختلال طیف اوتیسم 1 14 FA آفاق عباسپور گروه روانشناسی عمومی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران خیرالنسا شیردل گروه روانشناسی، دانشگاه راهیان نوین دانش، ساری، مازندران، ایران Journal Article 1403/08/16 <p>This study aimed to examine the effectiveness of play therapy in reducing social anxiety and its components among children aged 9–11 with autism spectrum disorder. This applied, quasi-experimental study employed a pretest–posttest design with a control group. The statistical population consisted of children aged 9–11 diagnosed with autism spectrum disorder in Sari, from whom 30 participants were selected through simple random sampling and assigned to experimental and control groups. The experimental group received 16 sessions of play therapy (45 minutes each), while the control group received no intervention. Data were collected using the Jarbak Social Anxiety Questionnaire (1996) and analyzed through analysis of covariance (ANCOVA) using SPSS version 24. ANCOVA results indicated that play therapy had a statistically significant effect on reducing fear of open spaces (F=58.33, p&lt;0.001), separation anxiety (F=146.61, p&lt;0.001), fear of physical harm (F=138.57, p&lt;0.001), social fear (F=195.99, p&lt;0.001), and general anxiety (F=57.43, p&lt;0.001) in children with autism spectrum disorder. The findings demonstrate that a structured play therapy program can effectively reduce social anxiety in children with autism spectrum disorder and facilitate their readiness for social participation.</p> <p>هدف این پژوهش بررسی اثربخشی مداخله بازی‌درمانی بر کاهش اضطراب اجتماعی و مؤلفه‌های آن در کودکان ۹ تا ۱۱ سال مبتلا به اختلال طیف اوتیسم بود. این مطالعه از نوع کاربردی و نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کودکان ۹ تا ۱۱ سال مبتلا به اختلال طیف اوتیسم شهر ساری بود که ۳۰ نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش در ۱۶ جلسه ۴۵ دقیقه‌ای بازی‌درمانی شرکت کرد، در حالی که گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه اضطراب اجتماعی جرابک (۱۹۹۶) بود و داده‌ها با آزمون تحلیل کوواریانس در نرم‌افزار SPSS-24 تحلیل شدند. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که بازی‌درمانی تأثیر معناداری بر کاهش هراس و ترس از فضای باز (F=58.33, p&lt;0.001)، اضطراب جدایی (F=146.61, p&lt;0.001)، ترس از آسیب فیزیکی (F=138.57, p&lt;0.001)، ترس اجتماعی (F=195.99, p&lt;0.001) و اضطراب عمومی (F=57.43, p&lt;0.001) در کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم دارد. یافته‌ها نشان می‌دهد که اجرای منظم بازی‌درمانی می‌تواند به‌طور مؤثری اضطراب اجتماعی کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم را کاهش داده و زمینه مشارکت اجتماعی آنان را بهبود بخشد.</p> https://jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/230/155