نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 2 پیاپی 8 1403 12 01 Comparing the Effectiveness of Compassion-Focused Therapy and Imago Relationship Training on Marital Adjustment in Women Experiencing Spousal Infidelity مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت و آموزش تصویرسازی ارتباطی بر سازگاری زناشویی در زنان با تجربه خیانت همسر 1 14 FA میثم حسومی گروه روانشناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران. لیلا مقتدر گروه روانشناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران. بهمن اکبری گروه روانشناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران. Journal Article 1403/09/24 The aim of this study was to compare the effectiveness of compassion-focused therapy and imago relationship training on marital adjustment in women who had experienced spousal infidelity. This study employed a quasi-experimental pretest–posttest design with a control group and a two-month follow-up. The population consisted of women with a history of spousal infidelity who were referred to counseling centers in Shahin Shahr, Isfahan, in 2023. A total of 48 eligible participants were selected through convenience sampling and randomly assigned to three groups: compassion-focused therapy, imago relationship training, and a control group (16 participants each). Marital adjustment was assessed using the Dyadic Adjustment Scale (DAS), and data were analyzed using parametric statistical tests in SPSS. Statistical analyses indicated that both compassion-focused therapy and imago relationship training led to significant improvements in marital adjustment compared to the control group at posttest and follow-up (P<0.05). Moreover, a significant difference was observed between the two intervention groups, with imago relationship training demonstrating greater effectiveness in improving overall marital adjustment as well as the components of dyadic cohesion and affectional expression (P<0.01). The findings suggest that while both interventions are effective in enhancing marital adjustment among women affected by spousal infidelity, imago relationship training appears to be more effective, likely due to its emphasis on unconscious relational patterns and conscious couple interaction. هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت و آموزش تصویرسازی ارتباطی بر سازگاری زناشویی زنان با تجربه خیانت همسر بود. این پژوهش با طرح نیمه‌آزمایشی پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه گواه و پیگیری دوماهه انجام شد. جامعه آماری شامل زنان دارای تجربه خیانت همسرِ مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره شاهین‌شهر اصفهان در سال 1402 بود. تعداد 48 نفر واجد شرایط به روش در دسترس انتخاب و به‌طور تصادفی در سه گروه درمان مبتنی بر شفقت، آموزش تصویرسازی ارتباطی و گواه (هر گروه 16 نفر) قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامه سازگاری زناشویی اسپانیر بود و داده‌ها با استفاده از روش‌های آماری پارامتریک در نرم‌افزار SPSS تحلیل شدند. نتایج تحلیل‌های آماری نشان داد هر دو مداخله درمان مبتنی بر شفقت و آموزش تصویرسازی ارتباطی در مقایسه با گروه گواه موجب بهبود معنادار سازگاری زناشویی در مراحل پس‌آزمون و پیگیری شدند (P<0.05). همچنین بین دو گروه مداخله تفاوت معناداری وجود داشت؛ به‌گونه‌ای که آموزش تصویرسازی ارتباطی در افزایش نمره کل سازگاری زناشویی و نیز مؤلفه‌های همبستگی دو‌نفری و ابراز محبت اثربخشی بیشتری نسبت به درمان مبتنی بر شفقت نشان داد (P<0.01). بر اساس یافته‌ها، هر دو رویکرد درمانی می‌توانند به‌عنوان مداخلات مؤثر برای بهبود سازگاری زناشویی زنان آسیب‌دیده از خیانت همسر به‌کار روند، با این حال آموزش تصویرسازی ارتباطی به دلیل تمرکز عمیق‌تر بر فرایندهای ناخودآگاه رابطه و تعاملات زوجی، از اثربخشی بالاتری برخوردار است.

https://jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/232/160