نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 4 پیاپی 15 1405 05 01 Comparing the effectiveness of emotional intelligence training and spiritual intelligence training on ambiguity tolerance and motivation for progress in students with learning disabilities مقایسه اثربخشی آموزش هوش هیجانی و آموزش هوش معنوی بر تحمل ابهام و انگیزه پیشرفت در دانش‌آموزان مبتلا به اختلال یادگیری 1 16 FA فاطمه قاسمی بختیاری گروه روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران حبیب اله نادری گروه روانشناسی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران رضا دنیوی گروه روانشناسی، واحد نکا، دانشگاه آزاد اسلامی، نکا، ایران Journal Article 1404/07/15 <p>The present study aimed to compare the effectiveness of emotional intelligence training and spiritual intelligence training on executive functions in students with learning disabilities. The present study was a quasi-experimental study with a pre-test and post-test design and follow-up with a control group. All students with learning disabilities in Pishva-Varamin were referred to specialized learning disability centers in Pishva-Varamin in 1404; and the research sample included 45 people who were selected by convenience sampling and were randomly assigned to two experimental groups and a control group of 15 people. To collect data, the Standard Tolerance of Ambiguity Questionnaire Type II (MSTAT-II) by Weden et al. (2003) and the Hermans Achievement Motivation Questionnaire (1970) were used. For statistical analysis of data, a multivariate analysis of variance with repeated measures was used using SPSS software. The results showed that emotional intelligence training and spiritual intelligence training improved the scores of tolerance of ambiguity and achievement motivation compared to the control group (P&lt;0.05). There is a statistically significant difference between the effectiveness of emotional intelligence training and spiritual intelligence training on ambiguity tolerance and motivation for progress in students with learning disabilities (P&lt;0.05). Therefore, emotional intelligence training and spiritual intelligence training are effective methods in ambiguity tolerance and motivation for progress in students with learning disabilities.</p> <p>پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی آموزش هوش هیجانی و آموزش هوش معنوی بر کارکردهای اجرایی در دانش‌آموزان مبتلا به اختلال یادگیری انجام گرفت. پژوهش حاضر یک مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود.<strong> </strong>کلیه دانش‌آموزان مبتلا به اختلال یادگیری  شهر پیشوا ورامین بودند که به مراکز تخصصی اختلال یادگیری  شهر پیشوا ورامین در سال 1404 مراجعه کردند؛ و نمونه پژوهش شامل 45 نفر که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شده بودند و به طور تصادفی در دو گروه آزمایشی و  یک گروه کنترل 15 نفره قرار گرفتند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه استاندارد تحمل ابهام نوع دوم (MSTAT-II) ودن و همکاران (2003) و پرسشنامه انگیزش پیشرفت هرمنس (1970) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل آماری داده ها از تحلیل واریانس چند متغیری با اندازه گیری مکرر به کمک نرم افزار SPSS استفاده شد. نتایج نشان داد که آموزش هوش هیجانی و آموزش هوش معنوی در مقایسه با گروه کنترل موجب بهبود نمرات تحمل ابهام و انگیزه پیشرفت شده است (05/0 P&lt;). بین میزان اثر بخشی آموزش هوش هیجانی و آموزش هوش معنوی بر تحمل ابهام و انگیزه پیشرفت در دانش‌آموزان مبتلا به اختلال یادگیری از نظر آماری تفاوت معنادار می باشد (05/0 P&lt;). بنابراین، آموزش هوش هیجانی و آموزش هوش معنوی یک روش موثر در تحمل ابهام و انگیزه پیشرفت در دانش‌آموزان مبتلا به اختلال یادگیری است.</p> https://jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/240/232