نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 4 پیاپی 15 1405 05 01 Comparing the Efficacy of Compassion-Based Therapy and Schema Therapy Focused on Modes on Body Image Satisfaction and Resilience in Individuals with Generalized Anxiety Disorder مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت و طرحواره‌درمانی متمرکز بر ذهنیت بر رضایت‌مندی از تصویر بدن و تاب‌آوری افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر 1 18 FA یاسمین نکونام قدیرلی گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران ناهید هواسی سومار گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران پریسا پیوندی گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران Journal Article 1404/07/12 The present study aimed to compare the efficacy of compassion-based therapy and schema therapy focused on modes on body image satisfaction and resilience in individuals with Generalized Anxiety Disorder (GAD). This quasi-experimental study employed a pretest–posttest design with a control group and a two-month follow-up. The statistical population consisted of university students diagnosed with GAD at Islamic Azad University, Karaj Branch (2024–2025 academic year). Forty-five participants were selected through convenience sampling and randomly assigned to three groups (n=15 each): compassion-based therapy, schema therapy focused on modes, and control. Both interventions were delivered in eight group sessions. Instruments included the Pennsylvania State Worry Questionnaire, the Multidimensional Body-Self Relations Questionnaire, and the Connor–Davidson Resilience Scale. Data were analyzed using repeated measures ANOVA and Bonferroni post hoc tests in SPSS-26. Results revealed significant main effects of time, group, and time×group interaction on body image satisfaction (p<0.001). Compassion-based therapy demonstrated greater effectiveness in improving body image satisfaction compared to schema therapy. Regarding resilience, significant time and time×group interaction effects were observed (p<0.001). Both interventions significantly outperformed the control group; however, schema therapy focused on modes produced larger and more stable improvements in resilience. Compassion-based therapy appears more effective for enhancing body image satisfaction, whereas schema therapy focused on modes yields stronger and more enduring effects on resilience among individuals with GAD. هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت و طرحواره‌درمانی متمرکز بر ذهنیت بر رضایت‌مندی از تصویر بدن و تاب‌آوری افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر بود. این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون همراه با گروه کنترل و پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری شامل دانشجویان مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر در دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج در سال تحصیلی 1403–1404 بود که از میان آنان 45 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در سه گروه 15 نفره (درمان مبتنی بر شفقت، طرحواره‌درمانی متمرکز بر ذهنیت و کنترل) جایگزین شدند. هر یک از مداخلات در 8 جلسه گروهی برگزار شد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه نگرانی ایالت پنسیلوانیا، پرسشنامه روابط چندبعدی خود و بدن، و مقیاس تاب‌آوری کانر–دیویدسون بود. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرم‌افزار SPSS-26 تحلیل شدند. نتایج نشان داد اثر زمان، اثر گروه و اثر تعاملی زمان×گروه بر رضایت‌مندی از تصویر بدن معنادار بود (p<0.001). درمان مبتنی بر شفقت نسبت به طرحواره‌درمانی متمرکز بر ذهنیت در بهبود رضایت از تصویر بدن اثربخشی بیشتری نشان داد. در متغیر تاب‌آوری نیز اثر زمان و اثر تعاملی زمان×گروه معنادار بود (p<0.001) و هر دو مداخله نسبت به گروه کنترل اثربخش بودند، اما طرحواره‌درمانی متمرکز بر ذهنیت تغییرات بزرگ‌تر و پایدارتری در تاب‌آوری ایجاد کرد. یافته‌ها حاکی از آن است که درمان مبتنی بر شفقت گزینه‌ای مناسب‌تر برای ارتقای رضایت از تصویر بدن و طرحواره‌درمانی متمرکز بر ذهنیت رویکردی مؤثرتر برای افزایش تاب‌آوری در افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر است.

https://jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/242/235