نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 4 پیاپی 15 1405 05 01 The Relationship Between Childhood Trauma and Impulsivity with Neuroticism in Students: The Mediating Role of Emotional Inhibition رابطه آسیب‌های دوران کودکی و تکانشگری با روان‌رنجوری در دانشجویان: نقش میانجی بازداری هیجانی 1 18 FA عسل همتی گورابی گروه روانشناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران صبا شیرین پور گروه روانشناسی، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران. زینب امینی گروه روانشناسی، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران. Journal Article 1404/08/05 The present study aimed to examine the relationship between childhood trauma and impulsivity with neuroticism in students through the mediating role of emotional inhibition. This study employed a descriptive–correlational design using structural equation modeling. The statistical population consisted of students of Islamic Azad University, Rasht Branch, during the 2023–2024 academic year, from whom 285 participants were selected through convenience sampling. Data were collected using the Childhood Trauma Questionnaire, Kellner Emotional Inhibition Scale, Barratt Impulsivity Scale, and the Neuroticism subscale of the NEO Five-Factor Inventory. Data analysis was conducted using SPSS-22 and SmartPLS-3 software. Pearson correlation analysis, structural equation modeling, and bootstrapping procedures were applied to test direct and indirect relationships among variables. Results indicated that childhood trauma had significant direct effects on emotional inhibition and neuroticism. Impulsivity significantly predicted both emotional inhibition and neuroticism. Emotional inhibition also demonstrated a significant positive effect on neuroticism. Mediation analysis confirmed that emotional inhibition significantly mediated the relationships between childhood trauma and neuroticism as well as impulsivity and neuroticism. Model fit indices supported the adequacy of the structural model and demonstrated acceptable predictive power for endogenous constructs. The findings suggest that adverse childhood experiences and impulsive personality tendencies contribute to higher neuroticism through maladaptive emotional regulation mechanisms, particularly emotional inhibition. Emotional inhibition functions as a transdiagnostic mechanism linking early psychological vulnerability to later personality-related emotional instability. Interventions targeting emotional regulation skills and reducing maladaptive emotional suppression may serve as effective preventive strategies for improving students’ psychological well-being. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه آسیب‌های دوران کودکی و تکانشگری با روان‌رنجوری در دانشجویان با تأکید بر نقش میانجی بازداری هیجانی بود. این پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی و مبتنی بر مدل‌یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت در سال تحصیلی 1403–1404 بود که از میان آنان 285 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه ترومای دوران کودکی برنستاین، مقیاس بازداری هیجانی کلنر، مقیاس تکانشگری بارت و خرده‌مقیاس روان‌رنجوری سیاهه شخصیت نئو گردآوری شد. تحلیل داده‌ها با بهره‌گیری از نرم‌افزارهای SPSS-22 و SmartPLS-3 انجام شد و برای آزمون روابط بین متغیرها از همبستگی پیرسون، مدل‌یابی معادلات ساختاری و روش بوت‌استرپ استفاده گردید. نتایج نشان داد آسیب‌های دوران کودکی اثر مستقیم و معناداری بر بازداری هیجانی و روان‌رنجوری دارند. تکانشگری نیز به‌طور مستقیم بازداری هیجانی و روان‌رنجوری را پیش‌بینی کرد. همچنین بازداری هیجانی اثر مثبت و معناداری بر روان‌رنجوری داشت. نتایج تحلیل میانجیگری نشان داد بازداری هیجانی نقش میانجی معناداری در رابطه بین آسیب‌های دوران کودکی و تکانشگری با روان‌رنجوری ایفا می‌کند. شاخص‌های برازش مدل ساختاری حاکی از برازش مطلوب مدل مفهومی و قدرت پیش‌بینی مناسب متغیرهای درون‌زا بود. یافته‌ها نشان می‌دهد تجارب آسیب‌زای دوران کودکی و ویژگی‌های تکانشگری از طریق سازوکارهای تنظیم هیجان، به‌ویژه بازداری هیجانی، می‌توانند زمینه‌ساز افزایش روان‌رنجوری در دانشجویان شوند. بازداری هیجانی به‌عنوان یک سازوکار فراتشخیصی نقش مهمی در انتقال اثر عوامل خطر اولیه به آسیب‌پذیری‌های شخصیتی ایفا می‌کند. توجه به آموزش مهارت‌های تنظیم هیجان و کاهش بازداری هیجانی می‌تواند راهبردی پیشگیرانه برای ارتقای سلامت روان دانشجویان محسوب شود.

https://jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/248/231