نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 3 پیاپی 10 1404 06 01 The effectiveness of schema therapy on emotional expressiveness and rumination in conflicted women in Tehran. اثربخشی طرحواره درمانی بر ابرازگری هیجانی و نشخوار فکری زنان متعارض شهر تهران 1 14 10.61838/jhpbd.251 FA الهه بصیری فرد گروه روانشناسی، واحد بادرود، دانشگاه آزاد اسلامی، بادرود، ایران. علیرضا رعیتی بادی گروه روانشناسی، واحد بادرود، دانشگاه آزاد اسلامی، بادرود، ایران Journal Article 1404/02/25 <p>The aim of the present study was to investigate the effectiveness of schema therapy on emotional expressiveness and rumination in conflicted women in West Tehran. The present study is applied in terms of its purpose. This study is classified as a semi-experimental study and the research design is in two groups: experimental group and control group and includes two stages: pre-test and post-test. The statistical population of the study was conflicted women referring to psychological service centers and clinics in Tehran in the spring of 1404. Among them, 30 conflicted women were selected by convenient sampling method in the experimental group and the control group (experimental group 15 people and control group 15 people). The experimental group was provided with 10 sessions of schema therapy, 1 session per week, and the control group did not receive any training. The research measurement tools were the standard rumination scale questionnaire by Nolen Hoeksma and Maro and the emotional expressiveness questionnaire by King and Emmons, which were administered as pre-test and post-test in both groups. To assume the naturalness of the data, the Kolmogorov-Smirnov test was used, and the homogeneity of variances was tested using the Levine test. The results of the findings show that schema therapy has an effect on emotional expressiveness and rumination of conflicting women in Tehran. (P&lt;0.01). Therefore, group schema therapy training courses for conflicting couples can increase emotional expressiveness and reduce their rumination.</p> <p>هدف از مطالعه حاضر بررسی اثربخشی طرح‌واره درمانی بر ابرازگری هیجانی و نشخوار فکری زنان متعارض غرب تهران بود. تحقیق حاضر از نظر هدف کاربردی است. این پژوهش در دسته پژوهش‌های نیمه آزمایشی قرار می­گیرد و طرح تحقیق به صورت دو گروهی است. گروه آزمایش و گروه گواه و شامل دو مرحله پیش آزمون پس آزمون می­باشد. جامعه آماری پژوهش زنان متعارض مراجعه‌کننده به مراکز و کلینیک‌های خدمات روان‌شناختی شهر تهران در فصل بهار سال 1404 بودند که از بین آنها 30 زن متعارض به شیوه نمونه‌گیری در دسترس در گروه آزمایشی و گروه گواه (گروه آزمایشی 15 نفر و گروه گواه 15 نفر) انتخاب شدند و برای گروه آزمایشی 10 جلسه و طی 1 جلسه در هفته درمان طرحواره ارائه گردید و گروه گواه هیچ‌گونه آموزشی دریافت نکرد. ابزار اندازه‌گیری پژوهش، پرسشنامه استاندارد مقیاس نشخوار فكری از نولن هوکسما و مارو و پرسشنامه ابرازگری هیجانی کینگ و ایمونز بود که به عنوان پیش آزمون و پس آزمون در هر دو گروه اجرا شد. جهت پیش فرض طبیعی بودن داده‌ها از آزمون کالموگراف-اسمیرونف و همگنی واریانس‌ها از آزمون لوین استفاده شد. نتایج یافته‌ها نشان می‌دهد طرح‌واره درمانی بر ابرازگری هیجانی و نشخوار فکری زنان متعارض شهر تهران تأثیرگذار می‌باشد. (01/0P&lt;). بنابراین دوره‌های گروهی آموزش طرح‌واره درمانی برای زوجین متعارض می‌تواند باعث افزایش ابرازگری هیجانی و کاهش میزان نشخوار فکری آنها شود.</p> https://jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/251/166