نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 4 پیاپی 15 1405 05 01 A Comparison of the Effectiveness of Gestalt-Based Play Therapy and Parent-Centered Play Therapy on Academic Self-Efficacy of School Girls مقایسه اثربخشی بازی­ درمانی مبتنی بر رویکرد گشتالت و بازی­ درمانی والدمحور بر خودکارآمدی تحصیلی دختران دانش ­آموز 1 16 FA مهدیه درویش گروه مشاوره، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران سیمین دخت رضاخانی گروه مشاوره، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران فریده دوکانه¬ای فرد گروه مشاوره، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران Journal Article 1404/08/12 <p class="ABSTRACT" style="line-height: 115%;">The present study aimed to compare the effectiveness of Gestalt-based play therapy and parent-centered play therapy on academic self-efficacy among upper primary school female students. This study employed a quasi-experimental design with pretest–posttest, control group, and two-month follow-up assessment. The statistical population consisted of female students aged 9–11 years enrolled in public elementary schools in District 8 of Tehran during the 2024–2025 academic year. Forty-five eligible students were selected through convenience sampling and randomly assigned to two experimental groups (Gestalt play therapy and parent-centered play therapy) and one control group, each including 15 participants. Academic self-efficacy was measured using the Morgan and Jinks Academic Self-Efficacy Questionnaire. Therapeutic interventions were conducted across ten structured sessions. Data were collected at pretest, posttest, and follow-up stages and analyzed using repeated-measures ANOVA and Bonferroni post hoc tests in SPSS version 28. Repeated-measures ANOVA indicated significant main effects of time, group membership, and time×group interaction on academic self-efficacy (p &lt; .001). Both intervention approaches significantly improved academic self-efficacy compared with the control group. Post hoc comparisons revealed significant increases from pretest to posttest and sustained improvement at follow-up. Additionally, parent-centered play therapy demonstrated significantly greater effectiveness than Gestalt-based play therapy in enhancing students’ academic self-efficacy. The findings suggest that play therapy interventions are effective psychological approaches for improving academic self-efficacy in elementary school children, with parent involvement functioning as a critical mechanism for strengthening students’ confidence in their academic abilities and sustaining positive educational outcomes.</p> <p>هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی بازی‌درمانی مبتنی بر رویکرد گشتالت و بازی‌درمانی والد‌محور بر خودکارآمدی تحصیلی دختران دانش‌آموز دوره دوم ابتدایی بود. این پژوهش از نوع شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون همراه با گروه کنترل و پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان دختر ۹ تا ۱۱ ساله دوره دوم ابتدایی مدارس دولتی منطقه ۸ شهر تهران در سال تحصیلی 1403–1404 بود. از میان دانش‌آموزان واجد شرایط، ۴۵ نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به طور مساوی در دو گروه آزمایش (بازی‌درمانی گشتالت و بازی‌درمانی والد‌محور) و یک گروه کنترل قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی مورگان و جینک بود. مداخلات درمانی طی ۱۰ جلسه اجرا شد و داده‌ها در سه مرحله پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری گردآوری گردید. تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری‌های مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرم‌افزار SPSS نسخه 28 انجام شد. نتایج تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر نشان داد اثر اصلی زمان، اثر گروه و تعامل زمان×گروه برای خودکارآمدی تحصیلی معنادار بود (001/0&gt;p). هر دو مداخله درمانی موجب افزایش معنادار خودکارآمدی تحصیلی نسبت به گروه کنترل شدند. آزمون‌های تعقیبی نشان دادند میانگین خودکارآمدی تحصیلی در پس‌آزمون و مرحله پیگیری به طور معناداری بالاتر از پیش‌آزمون بود. همچنین تفاوت معناداری بین دو رویکرد درمانی مشاهده شد و بازی‌درمانی والد‌محور نسبت به بازی‌درمانی مبتنی بر گشتالت اثربخشی بیشتری در افزایش خودکارآمدی تحصیلی دانش‌آموزان نشان داد. یافته‌های پژوهش نشان داد هر دو رویکرد بازی‌درمانی می‌توانند به عنوان مداخلات روان‌شناختی مؤثر در ارتقای خودکارآمدی تحصیلی کودکان مورد استفاده قرار گیرند، با این حال مشارکت فعال والدین در فرایند درمان، نقش تعیین‌کننده‌تری در تقویت باورهای توانمندی تحصیلی دانش‌آموزان ایفا می‌کند.</p> https://jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/256/237