نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 4 پیاپی 15 1405 05 01 Comparing the Effectiveness of Mentalization-Based Therapy and Dialectical Behavior Therapy on Affective Control in Adolescents with Self-Injurious Behaviors تعیین تفاوت اثربخشی درمان مبتنی بر ذهنی‌سازی و رفتاردرمانی دیالکتیکی بر کنترل عاطفه در نوجوانان دارای رفتار خودآسیب‌رسان 1 13 FA مهری مهرمنش گروه روانشناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران الهام ضرقامی گروه روانشناسی، واحد ورامین-قرچک و پیشوا ، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، ایران بیتا نصرالهی گروه روانشناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 1404/10/13 <p>The present study aimed to determine the difference in the effectiveness of Mentalization-Based Therapy and Dialectical Behavior Therapy on affective control in adolescents with self-injurious behaviors. This applied study used a quasi-experimental design with a pretest–posttest structure, including a control group and a follow-up phase. The statistical population consisted of adolescent girls with self-injurious behaviors referred to counseling centers in Tehran during the second half of 2024. A total of 45 participants were selected through purposive sampling and randomly assigned into three groups (two experimental groups and one control group). The experimental groups received 12 sessions of Mentalization-Based Therapy and Dialectical Behavior Therapy, respectively, while the control group received no intervention. Data were collected using the Affective Control Scale and analyzed using MANOVA, repeated measures ANOVA, and Bonferroni post hoc tests in SPSS-26. The results of repeated measures ANOVA indicated that the main effects of group (p&lt;0.05), time (p&lt;0.05), and the interaction effect of group × time (p&lt;0.05) on affective control were significant. Bonferroni post hoc comparisons revealed that both experimental groups showed significant improvements compared to the control group at posttest and follow-up stages (p&lt;0.05), with Mentalization-Based Therapy demonstrating greater effectiveness than Dialectical Behavior Therapy. Both therapeutic interventions were effective in improving affective control in adolescents with self-injurious behaviors; however, Mentalization-Based Therapy showed superior effectiveness, suggesting its greater utility as an intervention targeting deeper cognitive–affective processes.</p> <p>هدف از این پژوهش تعیین تفاوت اثربخشی درمان مبتنی بر ذهنی‌سازی و رفتاردرمانی دیالکتیکی بر کنترل عاطفه در نوجوانان دارای رفتار خودآسیب‌رسان بود. این پژوهش کاربردی با طرح نیمه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل و مرحله پیگیری انجام شد. جامعه آماری شامل نوجوانان دختر دارای رفتار خودآسیب‌رسان مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره آموزش و پرورش شهر تهران در نیمه دوم سال ۱۴۰۳ بود. از میان آنان، 45 نفر به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و پس از همتاسازی به‌صورت تصادفی در سه گروه (دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل) جایگزین شدند. گروه‌های آزمایش طی 12 جلسه تحت مداخلات درمان مبتنی بر ذهنی‌سازی و رفتاردرمانی دیالکتیکی قرار گرفتند، در حالی‌که گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از مقیاس کنترل عاطفه جمع‌آوری و با بهره‌گیری از تحلیل واریانس چندمتغیری، تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی در نرم‌افزار SPSS-26 تحلیل شدند. نتایج تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر نشان داد که اثر اصلی گروه (05/0&gt;p)، اثر زمان (05/0&gt;p) و اثر متقابل گروه و زمان (05/0&gt;p) بر کنترل عاطفه معنادار است. همچنین نتایج آزمون تعقیبی بنفرونی نشان داد که در مراحل پس‌آزمون و پیگیری، هر دو گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل تفاوت معناداری دارند (05/0&gt;p) و درمان مبتنی بر ذهنی‌سازی نسبت به رفتاردرمانی دیالکتیکی اثربخشی بیشتری نشان داده است. بر اساس یافته‌ها، هر دو مداخله درمانی در بهبود کنترل عاطفه در نوجوانان دارای رفتار خودآسیب‌رسان مؤثر هستند، اما درمان مبتنی بر ذهنی‌سازی به دلیل تأثیر عمیق‌تر بر فرآیندهای شناختی–هیجانی، اثربخشی بیشتری داشته و می‌تواند به‌عنوان رویکردی کارآمدتر در مداخلات روان‌شناختی این گروه مورد استفاده قرار گیرد.</p> https://jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/278/243