نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 4 پیاپی 16 1405 07 01 The Effectiveness of Cognitive Behavioral Therapy on Body Image Concern, Rejection Sensitivity, and Peer Relationships in Girls with Precocious Puberty: A Semi-Experimental Study مقایسه اثربخشی آموزش تاب­آوری و تنظیم هیجان برانعطاف پذیری شناختی و استرس ادراک شده بیماران مبتلا به افسردگی اساسی 1 17 FA مصطفی احمدی‌فر استادیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه جامعه المصطفی العالمیه، قم، ایران. حانیه عباسی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی بالینی، واحد علوم‌ و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. آرزو رمضان پور کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، موسسه آموزش عالی غیرانتفایی شاندیز، مشهد، ایران. شیما معصومی گروه روانشناسی بالینی، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران. کامران پورمحمدقوچانی گروه روانشناسی بالینی، واحد بین المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی،کیش، ایران. Journal Article 1404 10 15 <p>The present study aimed to investigate the effectiveness of cognitive behavioral therapy on body image concern, rejection sensitivity, and peer relationships in girls with precocious puberty. This study employed a semi-experimental pretest–posttest design with a control group. The statistical population consisted of 11- to 13-year-old girls with precocious puberty who were referred to a pediatric endocrinology clinic in Tehran in 2025. From approximately 400 eligible individuals, 30 participants were selected purposively and randomly assigned to experimental and control groups. The experimental group received eight weekly sessions of cognitive behavioral therapy, while the control group received no intervention. Data collection instruments included the Body Image Concern Inventory developed by Littleton et al., the Rejection Sensitivity Questionnaire by Downey and Feldman, and the Peer Relationship Index by Hudson. Data were analyzed using multivariate and univariate analyses of covariance in SPSS version 26. The results of multivariate covariance analysis demonstrated that cognitive behavioral therapy had a significant effect on the combined dependent variables of body image concern, rejection sensitivity, and peer relationships (P&lt;0.001). Univariate analyses further indicated that body image concern significantly decreased in the experimental group after the intervention, with an effect size of 0.45. Rejection sensitivity also showed a significant reduction compared with the control group, with an effect size of 0.66. In addition, peer relationships significantly improved in the experimental group, with an effect size of 0.76. These findings suggest that cognitive behavioral therapy effectively reduced maladaptive cognitions, negative self-evaluations, and interpersonal difficulties while enhancing social functioning and emotional adjustment among girls with precocious puberty. The findings indicate that cognitive behavioral therapy is an effective intervention for reducing body image concern and rejection sensitivity and for improving peer relationships in girls with precocious puberty. Therefore, integrating this psychological intervention alongside medical treatments may contribute substantially to enhancing psychological well-being and social adjustment in this population.</p> <p>هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان شناختی-رفتاری بر نگرانی از تصویر بدنی، حساسیت به طرد اجتماعی و روابط با همسالان در دختران مبتلا به بلوغ زودرس بود. پژوهش حاضر از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دختران 11 تا 13 سال مبتلا به بلوغ زودرس مراجعه‌کننده به کلینیک غدد کودکان شهر تهران در سال 1404 بود که از میان حدود 400 نفر، تعداد 30 نفر به‌صورت هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش طی هشت جلسه هفتگی درمان شناختی-رفتاری را دریافت کرد، در حالی‌که گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل مقیاس ترس از تصویر بدنی لیتلتون و همکاران، پرسشنامه حساسیت به طرد داونی و فلدمن و شاخص روابط با همسالان هادسون بود. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری و تک‌متغیری در نرم‌افزار SPSS-26 تحلیل شدند. نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد که درمان شناختی-رفتاری بر مجموعه متغیرهای وابسته شامل نگرانی از تصویر بدنی، حساسیت به طرد اجتماعی و روابط با همسالان تأثیر معناداری داشته است (001/0&gt;P). همچنین نتایج تحلیل‌های تک‌متغیری نشان داد که میانگین نگرانی از تصویر بدنی در گروه آزمایش پس از مداخله به‌طور معناداری کاهش یافت و اندازه اثر درمان برابر با 45/0 بود. در متغیر حساسیت به طرد اجتماعی نیز تفاوت معناداری بین دو گروه مشاهده شد و اندازه اثر درمان 66/0 گزارش گردید. افزون بر این، روابط با همسالان در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل بهبود معناداری نشان داد و اندازه اثر درمان برای این متغیر 76/0 به‌دست آمد. یافته‌ها بیانگر آن بود که درمان شناختی-رفتاری توانسته است با اصلاح افکار ناکارآمد، کاهش ارزیابی‌های منفی و ارتقای مهارت‌های اجتماعی، مشکلات روان‌شناختی مرتبط با بلوغ زودرس را کاهش دهد. بر اساس نتایج پژوهش، درمان شناختی-رفتاری روشی مؤثر در کاهش نگرانی از تصویر بدنی و حساسیت به طرد اجتماعی و نیز بهبود روابط با همسالان در دختران مبتلا به بلوغ زودرس است؛ بنابراین استفاده از این مداخله در کنار درمان‌های پزشکی می‌تواند نقش مهمی در ارتقای سلامت روان و سازگاری اجتماعی این دختران داشته باشد.</p> https://jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/279/275