نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 2 پیاپی 5 1403 03 20 The Effectiveness of Debate Theater on Resilience and Interactive Self-Efficacy of Elementary School Students اثربخشی تئاتر مجادله بر تاب‌آوری و خودکارآمدی تعاملی دانش‌آموزان ابتدایی 1 13 FA حسنا شهاب‌انداز کارشناسی ارشد روان‌شناسی بالینی، گروه روان‌شناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران سمیه رباط‌میلی استادیار، دانشکده حکمرانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 1403/01/23 <p>Background and Objective: Low levels of resilience and self-efficacy in children are associated with several psychological problems. As an art-based intervention, argumentative theater has potential to improve psychological components; however, its effect on children's resilience and interactive self-efficacy has not been investigated. The aim of the present study was to determine the effectiveness of argumentative theater on resilience and interactive self-efficacy in elementary school students.<br />Methods: In this quasi-experimental study with a pretest-posttest design with a control group, 36 fourth-grade male students in Babol were selected using convenience sampling and randomly assigned to two experimental (n=18) and control (n=18) groups. The instruments included the Social-Emotional Competence and Resilience Questionnaire (Merrell et al., 2011) and the Peer Interaction Self-Efficacy Questionnaire (Wheeler and Ladd, 1982). The experimental group participated in six 90-minute sessions of the argumentative theater workshop. Data were analyzed using multivariate analysis of covariance (MANCOVA).<br />Results: The results of multivariate analysis of covariance showed that there was a significant difference between the two groups in resilience (P&lt;0.01; η²=0.734) and interactional self-efficacy (P&lt;0.01; η²=0.439). The largest effect size was related to social competence (η²=0.601) and empathy (η²=0.231).<br />Conclusion: Debate theater is an effective method for improving resilience and interactional self-efficacy of elementary school male students and can be used as an art-based intervention in the school environment.</p> <p><strong>زمینه و هدف:</strong> سطح پایین تاب‌آوری و خودکارآمدی در کودکان با مشکلات روان‌شناختی متعددی مرتبط است. تئاتر مجادله به‌عنوان مداخله‌ای مبتنی بر هنر، امکانات بالقوه‌ای برای ارتقای مؤلفه‌های روان‌شناختی دارد؛ اما تأثیر آن بر تاب‌آوری و خودکارآمدی تعاملی کودکان بررسی نشده است. هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی تئاتر مجادله بر تاب‌آوری و خودکارآمدی تعاملی دانش‌آموزان مقطع ابتدایی بود.</p> <p><strong>روش بررسی: </strong>در این مطالعه نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل، ۳۶ دانش‌آموز پسر کلاس چهارم ابتدایی شهر بابل با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۸ نفر) و کنترل (۱۸ نفر) گمارش شدند. ابزارها شامل پرسشنامه توانمندی اجتماعی-هیجانی و تاب‌آوری (مرل و همکاران، ۲۰۱۱) و پرسشنامه خودکارآمدی در تعامل با همسالان (ویلر و لد، ۱۹۸۲) بود. گروه آزمایش در شش جلسه ۹۰ دقیقه‌ای کارگاه تئاتر مجادله شرکت کرد. داده‌ها با تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) تحلیل شد.</p> <p><strong>یافته‌ها: </strong>نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد بین دو گروه در تاب‌آوری (۰۱/۰&gt;P؛ ۷۳۴/۰=η²) و خودکارآمدی تعاملی (۰۱/۰&gt;P؛ ۴۳۹/۰=η²) تفاوت معنادار وجود دارد. بیشترین اندازه اثر مربوط به توانمندی اجتماعی (۶۰۱/۰=η²) و همدلی (۲۳۱/۰=η²) بود.</p> <p><strong>نتیجه‌گیری: </strong>تئاتر مجادله روشی مؤثر برای بهبود تاب‌آوری و خودکارآمدی تعاملی دانش‌آموزان پسر مقطع ابتدایی است و می‌تواند به‌عنوان مداخله‌ای مبتنی بر هنر در محیط مدرسه به‌کار رود.</p> https://jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/301/219