نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 2 پیاپی ۵ 1403 06 10 The Effectiveness of Emotion-Focused Therapy on Anxiety Sensitivity, Insecure Attachment, and Emotional Reactivity in Adolescents اثربخشی درمان هیجان‌محور بر حساسیت اضطرابی، دلبستگی ناایمن و واکنش‌پذیری هیجانی نوجوانان 1 12 FA پارمیس زرگری کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آیندگان، تنکابن، ایران مهسا قاسمی دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، موسسه آموزش عالی آزاد خرد، واحد بوشهر، بوشهر، ایران معصومه نایب کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، واحد آزادشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، آزادشهر، ایران مژگان اسماعیل پور دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران Journal Article 1403/03/26 <p>The present study aimed to examine the effectiveness of Emotion-Focused Therapy in reducing anxiety sensitivity, insecure attachment, and emotional reactivity in adolescents. This study employed a quasi-experimental pretest–posttest design with a control group and follow-up phase. The statistical population consisted of adolescents in Tehran during the 2024 academic year, from which 45 participants were selected through purposive sampling and randomly assigned to experimental (n=23) and control (n=22) groups. The experimental group received 12 sessions of Emotion-Focused Therapy (90 minutes each), while the control group received no intervention. Data were collected using standardized measures of anxiety sensitivity, insecure attachment, and emotional reactivity at pretest, posttest, and follow-up stages and analyzed using repeated-measures ANOVA and Bonferroni post hoc tests. Repeated-measures ANOVA results indicated significant effects of time, group, and time×group interaction for all variables (p&lt;0.001). Bonferroni post hoc analysis revealed significant differences between pretest and posttest, and pretest and follow-up in the experimental group, whereas no significant differences were found between posttest and follow-up, indicating the stability of treatment effects. The findings suggest that Emotion-Focused Therapy is an effective intervention for reducing anxiety sensitivity, insecure attachment, and emotional reactivity in adolescents, with effects that remain stable over time, supporting its application in adolescent psychological interventions.</p> <p>هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان هیجان‌محور بر کاهش حساسیت اضطرابی، دلبستگی ناایمن و واکنش‌پذیری هیجانی در نوجوانان بود. این پژوهش با طرح نیمه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل و مرحله پیگیری انجام شد. جامعه آماری شامل نوجوانان شهر تهران در سال تحصیلی 1403–1402 بود که از میان آن‌ها 45 نفر به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (23 نفر) و کنترل (22 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش 12 جلسه 90 دقیقه‌ای درمان هیجان‌محور را دریافت کردند، در حالی که گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های استاندارد حساسیت اضطرابی، دلبستگی ناایمن و واکنش‌پذیری هیجانی در سه مرحله پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری جمع‌آوری و با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری‌های مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی تحلیل شدند. نتایج تحلیل واریانس با اندازه‌گیری‌های مکرر نشان داد که اثر زمان، گروه و تعامل زمان×گروه برای هر سه متغیر حساسیت اضطرابی، دلبستگی ناایمن و واکنش‌پذیری هیجانی معنادار است (p&lt;0.001). همچنین، نتایج آزمون بونفرونی نشان داد که تفاوت بین پیش‌آزمون با پس‌آزمون و پیش‌آزمون با پیگیری در گروه آزمایش معنادار بوده، در حالی که تفاوت بین پس‌آزمون و پیگیری معنادار نبود که نشان‌دهنده پایداری اثرات درمان است. یافته‌های پژوهش نشان داد که درمان هیجان‌محور می‌تواند به‌طور مؤثری موجب کاهش حساسیت اضطرابی، دلبستگی ناایمن و واکنش‌پذیری هیجانی در نوجوانان شود و اثرات آن در طول زمان پایدار باقی بماند، بنابراین استفاده از این رویکرد در مداخلات روان‌شناختی نوجوانان توصیه می‌شود.</p> https://jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/307/223