نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 4 پیاپی 16 1405 07 01 Predicting Meaning in Life Based on Mindfulness and Functional Flexibility in Married Students پیش بینی معناداری زندگی بر اساس ذهن آگاهی  وانعطافپذیری کنشی در دانشجویان متاهل 1 13 FA رقیه محمدی آچاچلوئی گروه روانشناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران . فاطمه ناصحی گروه روانشناسی، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران. فاخر بیگلریان گروه روانشناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران Journal Article 1404/10/14 <p>The present study aimed to examine the predictive role of mindfulness and functional flexibility in explaining meaning in life among married students. This study employed a descriptive-correlational design and was conducted on 267 married female students from Islamic Azad University, Tonekabon branch, during the 2025–2026 academic year . Participants were selected using convenience sampling. Data were collected using the Meaning in Life Questionnaire (Steger et al., 2006), the Connor–Davidson Resilience Scale (2003), and the short form of the Freiburg Mindfulness Inventory (2006). Data analysis was performed using Pearson correlation coefficients and stepwise multiple regression. The results indicated significant positive relationships between mindfulness, functional flexibility, and meaning in life (p &lt; 0.01). Stepwise regression analysis showed that functional flexibility alone explained 32% of the variance in meaning in life. When mindfulness was added to the model, the explained variance increased to 44%. Standardized beta coefficients revealed that functional flexibility was the strongest predictor, while mindfulness also contributed significantly to the prediction of meaning in life. The findings suggest that mindfulness and functional flexibility are key psychological resources that enhance meaning in life among married students, and strengthening these capacities may improve both individual well-being and marital functioning.</p> <p>هدف پژوهش حاضر، بررسی قدرت پیش‌بینی معناداری زندگی بر اساس ذهن‌آگاهی و انعطاف‌پذیری کنشی در دانشجویان متأهل بود. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود که بر روی 267 نفر از دانشجویان زن متأهل دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن در سال تحصیلی 1404–1405 انجام شد . نمونه‌گیری به روش در دسترس صورت گرفت. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه معنای زندگی استگر و همکاران (2006)، مقیاس انعطاف‌پذیری کنشی کانر و دیویدسون (2003) و فرم کوتاه پرسشنامه ذهن‌آگاهی فرایبورگ (2006) بود. داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه گام‌به‌گام مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بین ذهن‌آگاهی و انعطاف‌پذیری کنشی با معناداری زندگی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (p&lt;0.01). تحلیل رگرسیون گام‌به‌گام نشان داد که انعطاف‌پذیری کنشی به‌تنهایی توانست 32 درصد از واریانس معناداری زندگی را تبیین کند، در حالی که با ورود ذهن‌آگاهی به مدل، این مقدار به 44 درصد افزایش یافت. ضرایب بتای استاندارد نشان داد که انعطاف‌پذیری کنشی قوی‌ترین پیش‌بین معناداری زندگی است و ذهن‌آگاهی نیز سهم معناداری در پیش‌بینی این متغیر دارد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که ذهن‌آگاهی و انعطاف‌پذیری کنشی نقش مهمی در ارتقاء معناداری زندگی دانشجویان متأهل دارند و تقویت این متغیرها می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی فردی و زناشویی منجر شود.</p> https://jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/309/270