نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 3 پیاپی 10 1404 06 01 Comparing the effects of mentalization therapy and integrative transdiagnostic therapy on marital stability and happiness in women who have experienced marital infidelity. مقایسه تاثیر درمان ذهنی­ سازی و درمان فراتشخیصی یکپارچه ­نگر بر ثبات و شادکامی زناشویی زنان دارای تجربه خیانت زناشویی 1 14 10.61838/jhpbd.69 FA طیبه لرکی دانشجوی دکتری مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم، ایران. عماد یوسفی استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم، ایران. لیلا خواجه پور استادیار گروه تعلیم و تربیت، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم، ایران. Journal Article 1404 02 02 <p>The aim of the present study was to compare the effects of mentalizing therapy and integrative transdiagnostic therapy on marital stability and happiness of women who have experienced marital infidelity. This study is an applied study in terms of the type of information and knowledge obtained, and in terms of research method, it was based on a quasi-experimental research method of pre-test and post-test design with a control group. According to Delavar (2006), 15 people for each group in quasi-experimental research can lead to statistically valid results, and therefore, the sample of this study was 45 women who were purposefully selected from among women referring to counseling centers in Tehran (Shiva Counseling Center, Shirin House, and Meshkat Counseling Center) who had experienced marital infidelity and were randomly assigned to three groups of 15 people (control group of 15 people, first experimental group of 15 people, and second experimental group of 15 people). One experimental group underwent mentalization therapy and the other experimental group underwent integrative transdiagnostic therapy. Data collection was based on the marital instability questionnaires of Booth et al. (1983) and marital happiness questionnaires of Azrin et al. (1973). Data analysis was performed using SPSS software in two parts: descriptive (mean and standard deviation) and inferential (analysis of covariance). The results of the study indicated that mentalization therapy had a significant effect on marital instability in the experimental group, but transdiagnostic therapy had no effect. Other findings also indicated that there was no significant difference in the post-test phase, indicating the ineffectiveness of integrative transdiagnostic therapy and mentalization therapy in increasing marital happiness in women who had experienced marital infidelity (p&lt;0.05).</p> <p>هدف پژوهش حاضر مقایسه تاثیر درمان ذهنی­سازی و درمان فراتشخیصی یکپارچه­نگر بر ثبات و شادکامی زناشویی زنان دارای تجربه خیانت زناشویی بود. این پژوهش از لحاظ نوع اطلاعات و دانش به‌دست‌آمده، پژوهشی کاربردی است و از لحاظ روش تحقیق نیز مبتنی بر روش تحقیق شبه آزمایشی از نوع طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل بود. بنابر نظر دلاور (1385) 15 نفر برای هر گروه در تحقیقات نیمه­آزمایشی می­تواند نتایج معتبری را از لحاظ آماری بدنبال داشته باشد و از این روی نمونه مورد مطالعه این پژوهش 45 نفر از زنانی بودند که به­صورت هدفمند از میان زنان مراجعه­کننده به مراکز مشاوره شهر تهران (مرکز مشاوره شیوا، خانه شیرین و مرکز مشاوره مشکات)،که تجربه خیانت زناشویی داشتند انتخاب و به صورت تصادفی به سه  گروه 15  نفره (گروه کنترل 15 نفر، گروه آزمایش اول 15 نفر و گروه آزمایش دوم 15 نفر) گمارده شدند. یک گروه آزمایش تحت درمان ذهنی­سازی و گروه آزمایش دیگری تحت درمان فراتشخیصی یکپارچه­نگر قرار گرفتند. جمع­آوري داده­ها بر اساس پرسشنامه های بی ثباتی زناشویی بوث و همکاران (1983) و شادمانی زناشویی آزرین و همکاران (1973)، انجام گرفت. تجزیه‌وتحلیل داده‌های به‌دست‌آمده از طریق نرم­افزار SPSS در دو بخش توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و استنباطی (تحلیل کوواریانس) انجام پذیرفت. نتایج تحقیق گویای آن بود که درمان ذهنی سازی بر بی ثباتی زناشویی گروه آزمایش معنادار ولی درمان فراتشخیصی بی تاثیر بوده است. دیگر یافته ها نیز بیانگر بود که در مرحله پس آزمون تفاوت معناداری وجود ندارد و نشان دهنده عدم اثربخشی درمان فراتشخیصی یکپارچه‌نگر و درمان ذهنی‌سازی در افزایش میزان شادکامی زناشویی زنان دارای تجربه خیانت زناشویی بوده است (05/0&lt;p).</p> https://jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/69/72