نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 3 پیاپی 10 1404 06 01 Comparison of the Effectiveness of Emotion-Focused Therapy and Yoga Therapy on Communication Patterns in Depressed Married Women مقایسه اثربخشی درمان هیجان‌مدار و یوگا درمانی بر الگوهای ارتباطی در زنان متأهل افسرده 1 14 10.61838/jhpbd.79 FA زهره کیا کجوری گروه روانشناسی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران افسانه خواجوند خوشلی گروه روانشناسی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران هیوا محمودی گروه روانشناسی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران Journal Article 1404 03 06 <p>This study aimed to compare the effectiveness of Emotion-Focused Therapy (EFT) and yoga therapy in improving communication patterns among depressed married women. A quasi-experimental design with a pretest–posttest and control group was employed. The population comprised married women aged 20–45 years diagnosed with depressive disorder and referred to counseling centers in Chalous. Thirty eligible participants were selected through purposive sampling and randomly assigned to three groups of ten. One experimental group received twelve 90-minute sessions of EFT, another received twelve 90-minute sessions of yoga therapy, while the control group received no intervention. Data were collected using the Christensen and Sullaway Marital Communication Patterns Questionnaire and analyzed using ANCOVA and Bonferroni post hoc tests. ANCOVA results revealed a significant group effect on all three communication components: constructive communication (F=182.64, p=0.001, η²=0.938), mutual avoidance (F=162.11, p=0.001, η²=0.931), and demand/withdraw (F=65.02, p=0.001, η²=0.844). Bonferroni tests indicated that EFT outperformed both yoga and control groups, and yoga therapy also showed significant improvements compared to the control group. Both EFT and yoga therapy effectively improved communication patterns in depressed married women, but EFT demonstrated stronger effects and can be considered a priority intervention for enhancing marital relationships in this population.</p> <p>هدف این پژوهش مقایسه اثربخشی درمان هیجان‌مدار و یوگا درمانی بر بهبود الگوهای ارتباطی در زنان متأهل مبتلا به افسردگی بود. پژوهش حاضر از نوع نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی زنان متأهل ۲۰ تا ۴۵ ساله مبتلا به افسردگی بود که با تشخیص متخصصان اعصاب و روان شهرستان چالوس به مراکز مشاوره ارجاع شده بودند. از میان ۴۶ زن واجد شرایط، ۳۰ نفر به‌صورت هدفمند انتخاب و به‌طور تصادفی در سه گروه ده‌نفره (دو گروه آزمایشی و یک گروه کنترل) جایگزین شدند. یکی از گروه‌های آزمایشی طی دوازده جلسه ۹۰ دقیقه‌ای درمان هیجان‌مدار و گروه آزمایشی دیگر طی دوازده جلسه ۹۰ دقیقه‌ای یوگادرمانی دریافت کردند، در حالی‌ که گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه الگوهای ارتباط زناشویی کریستنسن و سولاوی بود و داده‌ها با استفاده از آزمون کوواریانس و آزمون تعقیبی بنفرونی تحلیل شد. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد تفاوت بین گروه‌ها در هر سه مؤلفه ارتباطی معنادار بود؛ به‌طوری‌که در مؤلفه ارتباط سازنده متقابل (F=182.64, p=0.001, η²=0.938)، مؤلفه ارتباط اجتناب متقابل (F=162.11, p=0.001, η²=0.931)، و مؤلفه ارتباط توقع/کناره‌گیری (F=65.02, p=0.001, η²=0.844) اثر گروه معنادار بود. آزمون بنفرونی نشان داد درمان هیجان‌مدار نسبت به یوگادرمانی و کنترل، و یوگادرمانی نسبت به کنترل در بهبود مؤلفه‌ها تفاوت معنادار دارد. درمان هیجان‌مدار و یوگادرمانی هر دو در بهبود الگوهای ارتباطی زنان افسرده مؤثر بودند، اما درمان هیجان‌مدار اثر قوی‌تری داشت و می‌تواند به‌عنوان مداخله‌ای اولویت‌دار در بهبود روابط زناشویی زنان مبتلا به افسردگی به کار گرفته شود.</p> https://jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/79/69