مقایسه اثربخشی درمان شناختی رفتاری و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش اضطراب افراد با اختلال جسمانی‌شکل

چکیده

هدف این پژوهش مقایسه اثربخشی درمان شناختی–رفتاری و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش اضطراب در بیماران مبتلا به اختلال جسمانی‌شکل بود. پژوهش حاضر نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون و پیگیری یک‌ماهه بود که بر روی ۴۵ بیمار مبتلا به اختلال جسمانی‌شکل مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره شهر بجنورد انجام شد؛ شرکت‌کنندگان به‌صورت تصادفی در سه گروه درمان شناختی–رفتاری، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و گروه کنترل گمارده شدند و داده‌ها با استفاده از پرسشنامه اضطراب بک و تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر تحلیل شد. نتایج نشان داد اثر زمان بر کاهش اضطراب معنادار است (p<0.001)، به‌گونه‌ای که هر دو درمان شناختی–رفتاری و مبتنی بر پذیرش و تعهد نسبت به گروه کنترل کاهش معنادار اضطراب را نشان دادند؛ با این حال، اثر تعامل زمان×گروه و تفاوت بین دو درمان از نظر آماری معنادار نبود (p>0.05). هر دو رویکرد درمانی در کاهش اضطراب بیماران مبتلا به اختلال جسمانی‌شکل اثربخش‌اند، اما برتری معناداری میان آن‌ها مشاهده نشد و می‌توان از هر دو به‌عنوان مداخلات مؤثر بالینی استفاده کرد.