اثربخشی رفتاردرمانی عقلانی–هیجانی بر پریشانی روان‌شناختی و بهداشت بلوغ دانش‌آموزان دختر مبتلا به اختلال اضطرابی در شهرستان گناوه

چکیده

هدف این پژوهش تعیین اثربخشی رفتاردرمانی عقلانی–هیجانی بر کاهش پریشانی روان‌شناختی و بهبود بهداشت بلوغ دانش‌آموزان دختر مبتلا به اختلال اضطرابی بود. این پژوهش از نوع آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون و گروه گواه بود. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان دختر دوره متوسطه اول مبتلا به اختلال اضطرابی شهرستان گناوه در سال 1403 بود. از میان 60 داوطلب، 30 نفر که بر اساس پرسشنامه اضطراب بک نمره اضطراب شدید داشتند، انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هرکدام 15 نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش شش جلسه 100 دقیقه‌ای رفتاردرمانی عقلانی–هیجانی دریافت کرد، در حالی که گروه گواه هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس پریشانی روان‌شناختی و پرسشنامه بهداشت بلوغ بود و داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس تحلیل شد. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که پس از کنترل نمرات پیش‌آزمون، بین دو گروه آزمایش و گواه در متغیرهای پریشانی روان‌شناختی و بهداشت بلوغ تفاوت معنادار وجود دارد (p<0.001). مداخله رفتاردرمانی عقلانی–هیجانی موجب کاهش چشمگیر پریشانی روان‌شناختی و بهبود معنادار بهداشت بلوغ در گروه آزمایش نسبت به گروه گواه شد و اندازه اثر بالا و توان آماری مطلوب گزارش گردید. رفتاردرمانی عقلانی–هیجانی رویکردی مؤثر، کم‌هزینه و کاربردی برای کاهش پریشانی روان‌شناختی و ارتقای بهداشت بلوغ در نوجوانان دختر مبتلا به اختلال اضطرابی است و می‌تواند به‌عنوان یک مداخله قابل توصیه در مراکز آموزشی و درمانی مورد استفاده قرار گیرد.