اثربخشی آموزش مهارت های ارتباط بین فردی بر همدلی و ابراز وجود همسران جانباز

چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مهارت‌های ارتباط بین‌فردی بر همدلی و ابراز وجود همسران جانبازان شهرستان خمینی‌شهر بود. پژوهش حاضر یک مطالعه نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه همسران جانباز شهرستان خمینی‌شهر (حدود ۱۱۰۰ نفر) بود که از میان آنان ۳۰ نفر با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش طی هشت جلسه ۹۰ دقیقه‌ای به‌صورت هفتگی تحت آموزش مهارت‌های ارتباط بین‌فردی قرار گرفت و گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه ابراز وجود گمبریل و ریچی و پرسشنامه همدلی جولیف و فارینگتون بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون‌های توصیفی، آزمون‌های پیش‌فرض و تحلیل کوواریانس چندمتغیره انجام شد. نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد آموزش مهارت‌های ارتباط بین‌فردی تأثیر معناداری بر همدلی کلی و ابعاد همدلی عاطفی–هیجانی و شناختی دارد (p<0.001). همچنین این آموزش تأثیر معناداری بر ابراز وجود کلی و تمامی مؤلفه‌های آن شامل آغاز تعاملات، مواجهه با دیگران، بازخورد منفی، پاسخ به انتقادات، رد کردن تقاضا، توانایی خدمت در موقعیت‌ها، بیداری وجدان دیگران، مشارکت در گفت‌وگوی شاد، تعریف از دیگران، پذیرش نقص‌های فردی و مدیریت موقعیت‌های پردردسر داشت (p<0.001). آموزش مهارت‌های ارتباط بین‌فردی مداخله‌ای مؤثر برای ارتقای همدلی و ابراز وجود همسران جانبازان است و می‌تواند کیفیت روابط زوجی و سلامت روان خانواده‌های ایثارگران را به‌طور معناداری بهبود بخشد.