بررسی رابطه بین باورهای ناکارآمد و باورهای ناکارآمد جنسی با واسطه‌گری باورهای فراشناختی در زنان

چکیده

هدف این پژوهش بررسی رابطه بین باورهای ناکارآمد و باورهای ناکارآمد جنسی با نقش میانجی باورهای فراشناختی در زنان متأهل بود. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی و با استفاده از مدل‌یابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی زنان متأهل 30 تا 40 سال شاغل در شعب بانک‌های رسمی شهر بوشهر در سال 1404 بود که از میان آن‌ها 266 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه باورهای ناکارآمد جنسی، پرسشنامه باورهای فراشناختی (MCQ-30) و مقیاس نگرش‌های ناکارآمد (DAS) بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS نسخه 28 و AMOS تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مؤلفه‌های باورهای ناکارآمد شامل موفقیت-کمال‌طلبی، نیاز به تأیید دیگران، نیاز به راضی کردن دیگران و آسیب‌پذیری-ارزشیابی عملکرد دارای اثر مستقیم مثبت و معنادار بر باورهای ناکارآمد جنسی هستند (p<0.05). همچنین این مؤلفه‌ها تأثیر مثبت و معناداری بر باورهای فراشناختی داشتند (p<0.01). علاوه بر این، باورهای فراشناختی نیز دارای اثر مستقیم مثبت و معنادار بر باورهای ناکارآمد جنسی بود (p<0.01). نتایج تحلیل مسیر نشان داد که باورهای فراشناختی نقش میانجی معناداری در رابطه بین باورهای ناکارآمد و باورهای ناکارآمد جنسی ایفا می‌کنند (p<0.05). یافته‌ها نشان می‌دهد که باورهای ناکارآمد از طریق سازوکارهای فراشناختی بر باورهای ناکارآمد جنسی تأثیر می‌گذارند، بنابراین توجه همزمان به اصلاح باورهای شناختی و فراشناختی می‌تواند در بهبود نگرش‌های جنسی و ارتقای کیفیت روابط زناشویی مؤثر باشد.