اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر نگرانی از تصویر بدنی، حساسیت به طرد اجتمایی و روابط با همسالان در دختران مبتلا به بلوغ زودرس(یک مطالعه نیمه تجربی)

چکیده

مقدمه: رشد تغییرات فیزیکی مرتبط با بلوغ زودتر از زمان معمول تحت عنوان بلوغ زودرس شناخته می شود. ظهور این پدیده با ایجاد چالش های جدی برای فرد همراه است که بر این اساس، هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان شناختی- رفتاری بر نگرانی از تصویر بدنی، حساسیت به طرد اجتمایی و روابط با همسالان در دختران مبتلا به بلوغ زودرس(یک مطالعه نیمه تجربی) بود. روش: پژوهش حاضر از لحاظ هدف از نوع مطالعات کاربردی و از نظر ماهیت اجرا و نحوه جمع‌آوری اطلاعات نیمه آزمایشی بوده و برای انجام آن از طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بهره گرفته شده است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل دختران بین 11 تا 13 سال مراجعه کننده به کلینیک غدد در شهر تهران بودند که 400 نفر بودند. 30 نفراز دختران بصورت هدفمند انتخاب و بصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. هردو گروه پیش آزمون را انجام دادند و پس از آن گروه آزمایش درمان شناختی رفتاری را دریافت کردند. سپس روی هر دوگروه پس آزمون انجام شد. گردآوري اطلاعات در این تحقیق از طريق پرسشنامه ترس از تصویر بدن لیتلتون و همکاران (2005)، پرسشنامه حساسیت به طرد داونی و فلدمن (۱۹۹۶) و پرسشنامه روابط با همسالان هادسون (1992) بود. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار 26SPSS تجزيه و تحليل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد درمان شناختی- رفتاری بر نگرانی از تصویر بدنی، حساسیت به طرداجتمایی و بر روابط با همسالان در دختران مبتلا به بلوغ زودرس تاثیر دارد. نتیجه گیری: بنابراین درمان شناختی- رفتاری بر نگرانی از تصویر بدن، حساسیت به طرداجتمایی و روابط با همسالان دختران دارای بلوغ زودرس تأثیر دارد.