اعتباریابی الگوی مسئولیت و اندیشه فرزندآوری مبتنی بر رویکرد سهم گذاری در تصمیم عملکرد زوج های بدون فرزند

چکیده

پژوهش حاضر با هدف اعتباریابی الگوی مسئولیت و اندیشه فرزندآوری مبتنی بر رویکرد سهم‌گذاری در تصمیم‌گیری عملکرد زوج‌های بدون فرزند انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی و مبتنی بر مدل‌یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی زوج‌های بدون فرزند شهر تهران در سال 2026 بود که از میان آن‌ها 420 نفر (210 زوج) به روش نمونه‌گیری هدفمند و در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه مسئولیت‌پذیری، پرسشنامه اندیشه فرزندآوری و پرسشنامه سهم‌گذاری در تصمیم‌گیری عملکرد زوجین بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS-27 و AMOS-26 تحلیل شدند. برای تحلیل داده‌ها از آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و مدل‌یابی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج نشان داد که بین مسئولیت‌پذیری، اندیشه فرزندآوری و سهم‌گذاری در تصمیم‌گیری عملکرد زوجین رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (0.01>P). همچنین شاخص‌های برازش مدل شامل 2.41=χ²/df، 0.95=CFI و 0.058=RMSEA بیانگر برازش مطلوب مدل پیشنهادی بودند. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که مسئولیت‌پذیری دارای اثر مستقیم و معنادار بر سهم‌گذاری در تصمیم‌گیری عملکرد زوجین (0.49=β) و اندیشه فرزندآوری (0.54=β) است. همچنین اندیشه فرزندآوری تأثیر مستقیم و معناداری بر سهم‌گذاری در تصمیم‌گیری عملکرد زوجین داشت (0.36=β). افزون بر این، اندیشه فرزندآوری در رابطه بین مسئولیت‌پذیری و سهم‌گذاری در تصمیم‌گیری نقش میانجی معناداری ایفا کرد. بر اساس یافته‌های پژوهش، مسئولیت‌پذیری و اندیشه فرزندآوری نقش مهمی در تبیین سهم‌گذاری زوجین در تصمیم‌گیری‌های خانوادگی دارند و رویکرد سهم‌گذاری می‌تواند چارچوبی مناسب برای ارتقای تعاملات زوجین و نگرش مثبت نسبت به فرزندآوری فراهم کند. بنابراین، توجه به ابعاد روان‌شناختی و ارتباطی خانواده در برنامه‌های مشاوره‌ای و سیاست‌گذاری‌های مرتبط با فرزندآوری ضروری به نظر می‌رسد.