اثر بخشی مداخله های طرح واره درمانی هیجانی و شناختی – رفتاری بر سازمان شخصیت بیماران دارای اختلال اضطراب فراگیر

چکیده

مقدمه: به نظر می رسد علیرغم نقش بهم ریختگی سازمان شخصیت در ایجاد، تداوم و تشدید نشانه های اختلال اضطراب فراگیر، مداخلات اندکی چنین متغیرهایی را مورد هدف قرار داده اند. هدف پژوهش اثر بخشی مداخله های طرح واره درمانی هیجانی و شناختی – رفتاری بر سازمان شخصیت بیماران دارای اختلال اضطراب فراگیر بود.روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع پژوهش های نیمه آزمایشی طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر مراجعه کننده به سه مرکز مشاوره روانشناختی شهر تهران در سال 1405 بودند، که از بین آنها 36 نفر از طریق نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و سپس در دوگروه درمان طرح واره درمانی ، درمان شناختی - رفتاری و گروه کنترل به صورت تصادفی جایگزین شدند. مقیاس های اختلال اضطراب فراگیر 7 سؤالی( اسپیتزر، کروئنک، ویلیامز و لوو2006) ، پرسشنامه سازمان شخصیت کرنبرگ(2002)،  استفاده شد ، سپس گروه آزمایش تحت طرحواره درمانی(یانگ،1990) به مدت 8 جلسه و 90 دقیقه ای و  قرار گرفت و درمان درمان شناختی- رفتاری مبتنی بر مدل داگاس ( داگاس و چاوود،2007؛ چاولتی،کولبر سیرو و بیتو ،2019) به مدت 12 جلسه 90 دقیقه ای اجرا شد، اما گروه کنترل در فهرست انتظار قرار گرفت. پس از پایان دوره درمان از هر دو گروه پس آزمون به عمل آمد. داده ها با تحلیل کوواریانس چند متغیره با نرم افزار 26 SPSS در دو بخش آمار توصیفی و استنباطی تحلیل گردید.یافته ها:نتایج نشان داد که با توجه به میانگین تمرات پس آزمون گروه آزمایش می­توان گفت، مداخله های طرح واره درمانی هیجانی و شناختی – رفتاری بر سازمان شخصیت بیماران دارای اختلال اضطراب فراگیر موثر است.نتيجه گيری: بر اساس نتایج این مطالعه می توان گفت هر یک از مداخله های شناختی – رفتاری و طرح واره درمانی هیجانی به عنوان مداخله هایی مؤثر می تواند در مراکز درمانی و بهداشتی در جهت بهبود  سازمان شخصیت به کار برده شود.