اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر افسردگی و تعارض جنسی در نوجوانان
کلمات کلیدی:
درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد, افسردگی, تعارض جنسی, نوجوانان, انعطاف‌پذیری روانشناختیچکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر افسردگی و تعارض جنسی در نوجوانان انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون، گروه کنترل و مرحله پیگیری بود. جامعه آماری شامل نوجوانان ۱۵ تا ۱۸ ساله شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بود. تعداد ۴۰ نوجوان واجد شرایط با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل، هر گروه ۲۰ نفر، جایگزین شدند. گروه آزمایش درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد را طی ۸ جلسه گروهی ۹۰ دقیقه‌ای و به‌صورت هفته‌ای یک جلسه دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل مداخله ساختاریافته‌ای دریافت نکرد. داده‌ها در مراحل پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری دوماهه با استفاده از پرسشنامه افسردگی بک–ویرایش دوم و پرسشنامه تعارض جنسی گردآوری شدند. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس مختلط با اندازه‌گیری مکرر و مقایسه‌های زوجی بونفرونی در نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۷ تحلیل شدند. نتایج نشان داد اثر تعاملی زمان و گروه بر افسردگی معنادار بود (F=62.09، p<0.001، ηp²=0.620). همچنین، اثر تعاملی زمان و گروه بر تعارض جنسی نیز معنادار به‌دست آمد (F=74.37، p<0.001، ηp²=0.662). مقایسه‌های زوجی نشان داد در گروه آزمایش، نمرات افسردگی و تعارض جنسی از پیش‌آزمون تا پس‌آزمون و از پیش‌آزمون تا پیگیری به‌طور معناداری کاهش یافتند (p<0.001)، در حالی که تفاوت پس‌آزمون و پیگیری برای افسردگی (p=0.418) و تعارض جنسی (p=0.372) معنادار نبود. در گروه کنترل نیز تغییر معناداری در مراحل اندازه‌گیری مشاهده نشد. درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد می‌تواند با افزایش انعطاف‌پذیری روان‌شناختی، کاهش اجتناب تجربه‌ای و بهبود نحوه مواجهه نوجوانان با افکار و هیجان‌های دشوار، موجب کاهش افسردگی و تعارض جنسی شود و اثرات آن تا مرحله پیگیری نیز نسبتاً پایدار باقی بماند.
دانلودها
دانلودها
گاه‌شمار انتشار
- ارسال
- بازنگری
- پذیرش
