مقایسه اجتناب شناختی و آمیختگی شناختی در بیماران مبتلا به سرطان و افراد سالم

چکیده

هدف پژوهش حاضر مقایسه اجتناب شناختی و آمیختگی شناختی در بیماران مبتلا به سرطان و افراد سالم می باشد. روش پژوهش، توصیفی از نوع علی- مقایسه ای می باشد. جامعه آماری این پژوهش متشکل از دو گروه است. گروه اول شامل بیماران مبتلا به سرطان که در بازه دوماهه (آذر و دی) سال 1402 در مرکز تحقیقات هماتولوژی و آنکولوژی شهید قاضی طباطبائی تبریز بستری شده بودند. گروه دوم شامل افراد سالم می باشد که به عنوان همراه در کنار بیماران حضور داشتند. نمونه گیری با استفاده از روش در دسترس صورت گرفت و حجم نمونه با استناد به پژوهش های پیشین برای هر گروه 45نفر و در مجموع 90نفر انتخاب شد. در هر گروه پرسشنامه های اجتناب شناختی سکستون و داگاس و آمیختگی شناختی گیلاندرز و همکاران اجرا شد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس چندمتغیره (مانوا) با کمک نرم افزار spss₂₃ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.  نتایج نشان داد که بین اجتناب شناختی بیماران مبتلا به سرطان(86.89) و افراد سالم(70.76) تفاوت معنی داری وجود دارد و میزان اجتناب شناختی در بیماران مبتلا به سرطان بالاتر است. همچنین بین آمیختگی شناختی بیماران مبتلا به سرطان(45.56) و افراد سالم(36.61) نیز تفاوت معنی داری وجود دارد و میزان آمیختگی شناختی نیز در بیماران مبتلا به سرطان بالاتر می باشد. بر اساس یافته های بدست آمده می توان گفت که بین اجتناب شناختی و آمیختگی شناختی بیماران مبتلا به سرطان و افراد سالم تفاوت معنی داری وجود دارد. از این رو می توان در کنار درمان های جسمی، مداخلات روانشناختی را نیز در جهت کاهش میزان اجتناب شناختی و آمیختگی شناختی این بیماران به کار برد.