بررسی اثربخشی آموزش مهارت حل مسئله به روش تریز بر انگیزش تحصیلی و هوش هیجانی در دانش‌آموزان پسر مقطع ابتدایی

چکیده

هدف این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش مهارت حل مسئله مبتنی بر تریز بر انگیزش تحصیلی و هوش هیجانی دانش‌آموزان پسر مقطع ابتدایی بود. پژوهش حاضر از نوع شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان پسر مقطع ابتدایی شهرستان زاهدان بود که از میان آن‌ها 40 نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی هدفمند انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 20 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش در 8 جلسه 120 دقیقه‌ای آموزش مهارت حل مسئله به روش تریز به‌صورت گروهی شرکت کرد، در حالی که گروه گواه مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه انگیزش تحصیلی و پرسشنامه هوش هیجانی بود. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس تک‌متغیره در نرم‌افزار SPSS تحلیل شدند. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش مهارت حل مسئله به روش تریز تأثیر معناداری بر انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان گروه آزمایش در مقایسه با گروه گواه دارد. همچنین، تأثیر این آموزش بر هوش هیجانی دانش‌آموزان معنادار و با اندازه اثر بالا گزارش شد که نشان‌دهنده اثربخشی قوی مداخله آموزشی بود. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که آموزش حل مسئله به روش تریز می‌تواند به‌عنوان رویکردی مؤثر در ارتقای انگیزش تحصیلی و هوش هیجانی دانش‌آموزان پسر مقطع ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد و زمینه‌ساز بهبود یادگیری و سازگاری هیجانی آنان باشد