اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر کاهش اضطراب و افزایش بهزیستی روان‌شناختی در بیماران مبتلا به کووید-19

چکیده

هدف این مطالعه تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در کاهش اضطراب و افزایش بهزیستی روان‌شناختی در بیماران مبتلا به کووید-19 بود. این پژوهش یک مطالعه شبه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون همراه با گروه کنترل بود که بر روی 30 بیمار مبتلا به کووید-19 مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره شهرهای کرمان و رفسنجان انجام شد . شرکت‌کنندگان به‌صورت در دسترس انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 15 نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش طی هشت جلسه تحت درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل هیچ‌گونه مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزارهای گردآوری داده شامل مقیاس اضطراب بیماری کرونا (CDAS) و پرسشنامه بهزیستی روان‌شناختی ریف بودند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 26 تحلیل شدند و از تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) برای بررسی اثر مداخله استفاده شد. پیش‌فرض‌های آماری شامل نرمال بودن، همگنی واریانس‌ها و شیب‌های رگرسیون مورد تأیید قرار گرفتند. نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد که درمان ACT تأثیر معناداری بر متغیرهای وابسته داشت (P < .001). همچنین، پس از کنترل اثر پیش‌آزمون، تفاوت معناداری بین گروه‌ها در اضطراب (F=123.115، P<.001، η²=0.826) و بهزیستی روان‌شناختی (F=244.070، P<.001، η²=0.904) مشاهده شد که نشان‌دهنده اثر قوی مداخله است. یافته‌های پژوهش نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به‌طور معناداری موجب کاهش اضطراب و افزایش بهزیستی روان‌شناختی در بیماران مبتلا به کووید-19 می‌شود و می‌تواند به‌عنوان یک مداخله مؤثر در بهبود سلامت روان این بیماران مورد استفاده قرار گیرد.