بررسی رابطه بین کمالگرایی و سرسختی با رضایت زناشویی در دانشجویان متاهل

چکیده

زمینه و هدف: رضایت زناشویی یکی از مهمترین شاخصهای سلامت خانواده و جامعه است و شناسایی عوامل مؤثر بر آن از اهمیت ویژهای برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین کمالگرایی و سرسختی روانشناختی با رضایت زناشویی در دانشجویان متأهل انجام شد.

روش :این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری را کلیه دانشجویان متأهل مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد بجنورد تشکیل دادند. از میان آنان، نمونه ای به حجم ۳۴۶ نفر (۱۷۳ زن و ۱۷۳ مرد) با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از مقیاس رضایت زناشویی انریچ (۱۹۸۸)، پرسشنامه کمالگرایی کیامرثی و نجاریان (۱۳۷۶) و پرسشنامه سرسختی روانشناختی کیامرثی و نجاریان (۱۳۷۶) استفاده گردید. داده ها با استفاده از روش های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام تحلیل شدند.

یافته ها: نتایج نشان داد که بین کمال گرایی (به ویژه کمال گرایی مثبت) با رضایت زناشویی، و همچنین بین سرسختی روانشناختی با رضایت زناشویی در دانشجویان متأهل رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. علاوه بر این، نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که کمالگرایی مثبت و سرسختی روانشناختی قادر به پیش بینی معنادار رضایت زناشویی دانشجویان متأهل می باشند.

نتیجه گیری: بر اساس یافته های پژوهش، ارتقای سطح سرسختی روانشناختی و تقویت مؤلفه های کمالگرایی مثبت در دانشجویان متأهل میتواند به افزایش رضایت زناشویی آنان منجر شود. توجه به این متغیرها در تدوین برنامه های آموزشی و مشاوره پیش از ازدواج و مداخلات زوج درمانی توصیه می شود.