اثربخشی طرحواره درمانی بر اضطراب سلامت، نگرش به زندگی و فرآیندهای خانواده در زنان مراجعه کننده به مراکز اعصاب و روان یزد با نشانه های اضطراب اجتماعی

نویسندگان

  • مینا دهقان چناری کارشناس ارشد روانشناسی بالینی ، دانشگاه علم و هنر،یزد، ایران https://orcid.org/0009-0006-6438-9619
  • فرنگیس دمهری استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علم و هنر یزد، یزد، ایران. نویسنده https://orcid.org/0000-0002-1451-0867

DOI::

https://doi.org/10.61838/jhpbd.395

کلمات کلیدی:

طرحواره‌درمانی, اضطراب سلامت, نگرش به زندگی, فرآیندهای خانواده, اضطراب اجتماعی, زنان

چکیده

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی طرحواره‌درمانی بر اضطراب سلامت، نگرش به زندگی و فرآیندهای خانواده در زنان مراجعه‌کننده به مراکز اعصاب و روان یزد با نشانه‌های اضطراب اجتماعی انجام شد. این پژوهش از نوع کاربردی و به روش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون همراه با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل زنان ۲۵ تا ۴۰ ساله مراجعه‌کننده به مراکز اعصاب و روان شهر یزد با نشانه‌های اضطراب اجتماعی در سه‌ماهه نخست سال ۱۴۰۲ بود. از میان آنان، ۳۰ نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل، هر گروه ۱۵ نفر، جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای تحت مداخله طرحواره‌درمانی قرار گرفت و گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه اضطراب سلامت، پرسشنامه نگرش به زندگی، پرسشنامه فرآیند خانواده و پرسشنامه اضطراب اجتماعی بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 22 و آزمون‌های تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تک‌متغیره تحلیل شدند. نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد که پس از کنترل اثر پیش‌آزمون، تفاوت معناداری بین گروه آزمایش و کنترل در اضطراب سلامت، نگرش به زندگی و فرآیندهای خانواده وجود دارد. اثر گروه بر اضطراب سلامت معنادار بود (F=10.379, p=0.003)، همچنین اثر گروه بر نگرش به زندگی (F=7.625, p=0.011) و فرآیندهای خانواده (F=9.845, p=0.004) معنادار گزارش شد. نتایج تحلیل کوواریانس تک‌متغیره نیز نشان داد که طرحواره‌درمانی موجب کاهش معنادار اضطراب سلامت و افزایش معنادار نگرش به زندگی و فرآیندهای خانواده در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد. اندازه اثر برای اضطراب سلامت، نگرش به زندگی و فرآیندهای خانواده به‌ترتیب 0.610، 0.592 و 0.604 بود. بر اساس یافته‌ها، طرحواره‌درمانی می‌تواند به‌عنوان مداخله‌ای مؤثر برای کاهش اضطراب سلامت و بهبود نگرش به زندگی و فرآیندهای خانواده در زنان دارای نشانه‌های اضطراب اجتماعی مورد استفاده قرار گیرد. این رویکرد با هدف قرار دادن طرحواره‌های ناسازگار اولیه، سبک‌های مقابله‌ای ناکارآمد و الگوهای هیجانی و بین‌فردی ناسالم، ظرفیت مطلوبی برای بهبود عملکرد روان‌شناختی و خانوادگی این گروه دارد.

دانلودها

دسترسی به دانلود اطلاعات مقدور نیست.

دانلود

گاه‌شمار انتشار

چاپ شده
ارسال
بازنگری
پذیرش

شماره

نوع مقاله

مقالات

ارجاع به مقاله

دهقان چناری م.، و دمهری ف. (1404). اثربخشی طرحواره درمانی بر اضطراب سلامت، نگرش به زندگی و فرآیندهای خانواده در زنان مراجعه کننده به مراکز اعصاب و روان یزد با نشانه های اضطراب اجتماعی. نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری، 3(2)، 1-18. https://doi.org/10.61838/jhpbd.395

مقالات مشابه

161-170 از 267

همچنین برای این مقاله می‌توانید شروع جستجوی پیشرفته مقالات مشابه.