اثربخشی آموزش طرحواره درمانی بر مسئولیت پذیری و رغبت به ازدواج در دختران مبتلا به گاموفوبیا

چکیده

این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی آموزش طرحواره درمانی بر مسئولیت پذیری و رغبت به ازدواج در دختران مبتلا به گاموفوبیا اجرا شد. روش این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری 60 روزه با دوگروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل دختران مبتلا به گاموفوبیا شهر اصفهان در بهمن ماه 1403 تا اردیبهشت ماه سال 1404 بودند که به مرکز بهزیستی شهر اصفهان مراجعه نمودند. از جامعه آماری مورد اشاره 30 نفر مبتنی بر ملاک‌های ورود از طریق فراخوان به صورت داوطلبانه انتخاب و سپس به صورت تصادفی هدفمند در دو گروه آزمایش و کنترل (هرگروه15 نفر) قرار داده شدند. ابزار‌های این پژوهش عبارتند از پرسشنامه استاندارد مسئولیت پذیری (نعمتی، 1378) و پرسشنامه رغبت سنج ازدواج (پوراعتماد و همکاران، 1383) بود. آموزش طرحواره درمانی طی 8 جلسه 90 دقیقه‌ای اجرا گردید و گروه کنترل در لیست انتظار بودند. داده‌های گردآوری شده در دو سطح آمار توصیفی(میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی(تحلیل واریانس با اندازه‌های تکراری) و به کمک نرم افزار spss نسخه 24 تحلیل شدند. نتایج نشان داد که آموزش طرحواره درمانی بر مسئولیت پذیری و رغبت به ازدواج در دختران مبتلا به گاموفوبیا اثربخش است. با توجه به نتایج بدست آمده می‌توان برای بهبود سازه‌های مذکور در بین دختران مبتلا به گاموفوبیا از این آموزش‌ها بهره برد.