اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر استرس زناشویی و خودسرکوبگری در زوجین متقاضی طلاق
کلمات کلیدی:
درمان پذیرش و تعهد, استرس زناشویی, خودسرکوبگری, زوجین متقاضی طلاق, انعطافپذیری روانشناختیچکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر استرس زناشویی و خودسرکوبگری در زوجین متقاضی طلاق انجام شد. این پژوهش از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون ـ پسآزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی زوجین متقاضی طلاق مراجعهکننده به کلینیک رایان شهر اهواز در سال ۱۴۰۵ بود. از میان آنان، ۴۸ نفر با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل، هر گروه ۲۴ نفر، جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه استرس زناشویی استکهلم و پرسشنامه خودسرکوبگری جک و دیل بود. گروه آزمایش طی هشت جلسه ۹۰ دقیقهای تحت درمان پذیرش و تعهد قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل مداخلهای دریافت نکرد. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری و نرمافزار SPSS-27 تحلیل شدند. نتایج نشان داد که درمان پذیرش و تعهد تأثیر معناداری بر کاهش استرس زناشویی و خودسرکوبگری زوجین متقاضی طلاق داشته است (۰.۰۰۱>p). یافتههای تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد که بین گروه آزمایش و کنترل در مرحله پسآزمون تفاوت معناداری وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل کوواریانس تکمتغیری نشان داد که درمان پذیرش و تعهد بهطور معناداری موجب کاهش استرس زناشویی و خودسرکوبگری در گروه آزمایش شده است. اندازه اثر بهدستآمده نشاندهنده تأثیر قابل توجه مداخله بر متغیرهای پژوهش بود و میانگین تعدیلشده گروه آزمایش در هر دو متغیر نسبت به گروه کنترل بهطور محسوسی کاهش یافت. بر اساس یافتههای پژوهش حاضر میتوان نتیجه گرفت که درمان پذیرش و تعهد از طریق افزایش انعطافپذیری روانشناختی، پذیرش هیجانها و کاهش اجتناب تجربی، نقش مؤثری در کاهش استرس زناشویی و خودسرکوبگری زوجین متقاضی طلاق دارد. بنابراین، استفاده از این رویکرد درمانی در مراکز مشاوره خانواده و کلینیکهای روانشناختی میتواند به بهبود روابط زناشویی و کاهش مشکلات هیجانی زوجین در معرض طلاق کمک کند.
دانلودها
دانلود
چاپ شده
ارسال
بازنگری
پذیرش
شماره
نوع مقاله
مجوز
حق نشر 2024 عسل جهانگردی (نویسنده); مریم لاری زاده بناء; فرنگیس محمدی, فاطمه سلاماتی ناصری, لیدا ممبینی, فاطمه شکیباپور (نویسنده)
این پروژه تحت مجوز بین المللی Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 می باشد.
