بررسی رابطه بین کیفیت خواب و تاب آوري روانشناختي با خوردن هیجانی در دانشجویان

چکیده

پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه بین کیفیت خواب و تاب‌آوری روانشناختی با خوردن هیجانی در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع تحلیل مسیر بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت در سال تحصیلی 1404-1403 بود که از میان آنان 400 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه خوردن هیجانی سالزبورگ، مقیاس تاب‌آوری کانر-دیویدسون و شاخص کیفیت خواب پیتزبورگ بود. داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه گام‌به‌گام تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین کیفیت خواب و خوردن هیجانی رابطه منفی و معنادار وجود دارد (01/0>p، 380/0-=r). همچنین بین تمامی مؤلفه‌های تاب‌آوری روانشناختی و خوردن هیجانی رابطه منفی و معنادار مشاهده شد. تحلیل رگرسیون گام‌به‌گام نشان داد که شایستگی/استحکام شخصی در گام نخست 19/1 درصد و همراه با کیفیت خواب در گام دوم 20/1 درصد از واریانس خوردن هیجانی را تبیین می‌کنند. نتایج بیانگر آن بود که کاهش کیفیت خواب و پایین بودن شایستگی/استحکام شخصی با افزایش خوردن هیجانی در دانشجویان همراه است. یافته‌های پژوهش نشان داد که کیفیت خواب و تاب‌آوری روانشناختی، به‌ویژه مؤلفه شایستگی/استحکام شخصی، نقش مهمی در پیش‌بینی خوردن هیجانی دانشجویان دارند. بنابراین، ارتقای کیفیت خواب و تقویت تاب‌آوری روانشناختی می‌تواند به‌عنوان راهبردی مؤثر در کاهش رفتارهای ناسازگارانه خوردن هیجانی و ارتقای سلامت روان دانشجویان مورد استفاده قرار گیرد.