مقایسه اثربخشی آموزش هوش هیجانی و آموزش هوش معنوی بر تحمل ابهام و انگیزه پیشرفت در دانش‌آموزان مبتلا به اختلال یادگیری

چکیده

پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی آموزش هوش هیجانی و آموزش هوش معنوی بر کارکردهای اجرایی در دانش‌آموزان مبتلا به اختلال یادگیری انجام گرفت. پژوهش حاضر یک مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. کلیه دانش‌آموزان مبتلا به اختلال یادگیری  شهر پیشوا ورامین بودند که به مراکز تخصصی اختلال یادگیری  شهر پیشوا ورامین در سال 1404 مراجعه کردند؛ و نمونه پژوهش شامل 45 نفر که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شده بودند و به طور تصادفی در دو گروه آزمایشی و  یک گروه کنترل 15 نفره قرار گرفتند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه استاندارد تحمل ابهام نوع دوم (MSTAT-II) ودن و همکاران (2003) و پرسشنامه انگیزش پیشرفت هرمنس (1970) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل آماری داده ها از تحلیل واریانس چند متغیری با اندازه گیری مکرر به کمک نرم افزار SPSS استفاده شد. نتایج نشان داد که آموزش هوش هیجانی و آموزش هوش معنوی در مقایسه با گروه کنترل موجب بهبود نمرات تحمل ابهام و انگیزه پیشرفت شده است (05/0 P<). بین میزان اثر بخشی آموزش هوش هیجانی و آموزش هوش معنوی بر تحمل ابهام و انگیزه پیشرفت در دانش‌آموزان مبتلا به اختلال یادگیری از نظر آماری تفاوت معنادار می باشد (05/0 P<). بنابراین، آموزش هوش هیجانی و آموزش هوش معنوی یک روش موثر در تحمل ابهام و انگیزه پیشرفت در دانش‌آموزان مبتلا به اختلال یادگیری است.