مقایسه اثربخشی آموزش مهار سندرم به دل نشستن و مقایسه اثربخشی آن با آموزش پیش از ازدواج طرحواره محور بر جهت‌گیری ازدواج و پذیرش نقش همسری در بین دانشجویان

چکیده

 مقایسه اثربخشی آموزش مهار سندرم به دل نشستن  با آموزش پیش از ازدواج طرحواره محور بر جهت گیری ازدواج و پذیرش نقش همسری در بین دانشجویان انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل ناهمسان با پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری بود. جامعه آماری کلیه دختران دانشجو در شهر اصفهان در سال 1403 بودند که از بین آنان 60 نفر براساس ملاک های ورود و خروج و به شیوه هدفمند انتخاب شدند و به شکل تصادفی در سه گروه پژوهش جایگزین شدند. در حالیکه که گروه گواه در لیست انتظار بود دو گروه آزمایش مداخلات پیش از ازدواج مهار به دل نشستن و آموزش طرحواره محور را دریافت کردند. کلیه آزمودنیها توسط ابزارهای پژوهش که عبارت بودند از: جهت گیری ازدواج (یوسفی، 1400، به نقل از راکی، 2023) و پذیرش نقش همسری (یوسفی، 1404) بود. در سه مرحله پیش، پس و پیگیری مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده های گردآوری شده در دو سطح آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (تحلیل واریانس با اندازه های تکراری و آزمون تعقیبی بونفرونی) تحلیل شدند. نتایج نشان داد هر دو روش بر متغیرهای وابسته معنادار بوده اند. به این ترتیب می توان گفت هر دو روش برای بهبود جهت گیری ازدواج و پذیرش نقش همسری اثر معنادار داشته اند.