رابطه کمال‌گرایی منفی با پرخوری عصبی در زنان شاغل: نقش واسطه‌ای نشخوار فکری

چکیده

هدف پژوهش بررسی رابطه بین کمال‌گرایی منفی و پرخوری عصبی در زنان شاغل با تأکید بر نقش میانجی نشخوار فکری بود. پژوهش حاضر از نوع توصیفی–همبستگی و با رویکرد کمی انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی معلمان زن شاغل در مقاطع ابتدایی، متوسطه اول و دوم مناطق ۲۲گانه شهر تهران در نیمسال دوم تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود. بر اساس فرمول کوکران، ۳۸۴ نفر با روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. داده‌ها از طریق پرسشنامه‌های کمال‌گرایی بیلینگ و همکاران (2004)، اختلالات خوردن فیربرن و بگلین (2008) و نشخوار فکری نولن-هوکسما (1991) گردآوری شد. پایایی ابزارها با آلفای کرونباخ بین 0.71 تا 0.76 تأیید گردید. تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار SPSS و مدل‌سازی معادلات ساختاری با SmartPLS انجام شد. نتایج نشان داد کمال‌گرایی منفی با پرخوری عصبی رابطه مثبت و معنادار دارد (β=0.18, p<0.001). همچنین، بین کمال‌گرایی منفی و نشخوار فکری رابطه مثبت و معنادار مشاهده شد (β=0.39, p<0.001). نشخوار فکری نیز به‌طور معناداری با پرخوری عصبی مرتبط بود (β=0.35, p<0.001). اثر غیرمستقیم کمال‌گرایی منفی بر پرخوری عصبی از طریق نشخوار فکری نیز معنادار گزارش شد (β=0.14, p<0.001). شاخص‌های برازش مدل (R²=0.21, Q²>0.13) در سطح قابل قبول قرار داشتند. کمال‌گرایی منفی در زنان شاغل، هم به‌صورت مستقیم و هم از طریق افزایش نشخوار فکری، موجب تشدید پرخوری عصبی می‌شود. این یافته‌ها نشان می‌دهد سبک‌های شناختی و هیجانی ناکارآمد در زنان شاغل نقش تعیین‌کننده‌ای در بروز رفتارهای خوردن ناسازگار دارند و لازم است مداخلات روان‌شناختی در محیط‌های کاری با تمرکز بر اصلاح الگوهای کمال‌گرایانه و کاهش نشخوار فکری طراحی شوند.